Фантамас (фільм, 1964)

Фантамас
фр.: Fantômas
Жанры	крымінальны фільм[d], камедыйны трылер[d], кінакамедыя, крымінальная камедыя[d] і дэтэктыўны фільм[d]
Рэжысёр	Андрэ Юнебель
Прадзюсар	Ален Пуарэ[d]
На аснове	Fantômas[d]
Сцэнарысты	Jean Halain[d] Pierre Foucaud[d]
У галоўных ролях	Жан Марэ Луі дэ Фюнэс Мілен Дэманжо Рабер Дальбан Андрэ Юнебель Рэймон Пельгрэн Іван Шыфр[d] Marie-Hélène Arnaud[d]
Аператар	Marcel Grignon[d]
Кампазітар	Michel Magne[d]
Кінакампанія	Gaumont[d]
Працягласць	99 хв.
Краіны	Францыя  Італія
Мова	французская
Год	4 лістапада 1964
Наступны фільм	Фантамас разбушаваўся[d]
IMDb	ID 0058089
Медыяфайлы на Вікісховішчы

«Фантамас» (фр.: Fantômas) — франка-італьянская прыгодніцкая кінакамедыя 1964 года рэжысёра Андрэ Юнебеля, пародыя на раманы П’ера Сувестра і Марселя Алена, а таксама серыю фільмаў пра Джэймса Бонда. Фільм з’яўляецца першай часткай трылогіі аб прыгодах злачынца Фантамаса і яго супернікаў — камісара Жува і журналіста Фандора. Кнігі з серыі пра Фантамас прыцягвалі ўвагу не толькі аматараў бульварных раманаў, але і прадстаўнікоў культурнай і інтэлектуальнай эліты, у прыватнасці сюррэалістаў і іх асяроддзе. Папулярызацыі выявы Фантамаса спрыялі яго экранныя ўвасабленні, а пра магчымасць зняць свае версіі задумваліся буйныя кінематаграфісты. Трылогія Юнебеля — пятая па ліку французская адаптацыя твораў пра Фантамас.

Першая экранізацыя была зроблена ў 1913 годзе рэжысёрам Луі Феядам, які зняў серыю нямых гадзінных фільмаў. Гэты крымінальны серыял атрымаў прызнанне ў публікі і аказаў уплыў на наступныя экранізацыі, у прыватнасці, на трылогію Юнэбеля, дзе прысутнічае значная колькасць парадыйных дасылак і запазычанняў з карцін Феяда, вырашаных у камедыйным, фарсавым ключы.

У сярэдзіне 1960-х гадоў фільм Юнебеля і два яго працягу адрадзілі цікавасць да выявы Фантамаса. Жан Марэ выканаў у фільмах некалькі роляў, у тым ліку Фантамаса і яго суперніка журналіста Фандора, а Луі дэ Фюнес сыграў няўдачлівага камісара Жува.

Прэм’ера першага фільма трылогіі адбылася ў Францыі 4 лістапада 1964 года, дзе яго ў выніку паглядзелі амаль 4,5 млн гледачоў. На хвалі такога поспеху планавалася не абмежавацца двума працягамі, а стварыць не менш за дзесяць фільмаў, аднак па шэрагу прычын гэтыя планы не рэалізаваліся.