Перайсці да зместу

Хантара Нагаока

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Хантара Нагаока
яп.: 長岡 半太郎
Дата нараджэння 15 жніўня 1865(1865-08-15)
Месца нараджэння
Дата смерці 11 снежня 1950(1950-12-11)[1] (85 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці фізік, фізік-тэарэтык, выкладчык універсітэта, вучоны-ядзершчык, палітык
Навуковая сфера фізіка[3] і спектраскапія[3]
Месца працы
Альма-матар
Член у
Узнагароды
ордэн Культуры ордэн Узыходнага сонца 1 ступені (да 2003 года)
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Хантара Нагаока (яп.: 長岡 半太郎; 18.8.1865, г. Нагасакі, Японія — 11.12.1950) — японскі фізік, адзін з заснавальнікаў навуковай школы японскіх фізікаў. Член Японскай АН, яе прэзідэнт (1939—48).

Скончыў Такійскі ўніверсітэт (1887), дзе і працаваў да 1926 года (з 1896 прафесар), адначасова ў 1917—46 у Інстытуце фізічных і хімічных даследаванняў.

Навуковыя працы па электрычнасці і магнетызме, атамнай фізіцы і спектраскапіі. Прапанаваў мадэль «атама тыпу Сатурна» (дадатна зараджанае ядро, вакол якога верціцца кальцо электронаў; 1904), што лічыцца папярэдніцай планетарнай мадэлі атама Э. Рэзерфорда.

  1. Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953М.: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 401. — 896 с. — ISBN 978-5-6046932-6-1
  2. Národní autority České republiky Праверана 6 чэрвеня 2026.
  3. 1 2 Národní autority České republiky Праверана 7 лістапада 2022.
  4. Летопись Российской академии наук. Т. VII. 1946—1953М.: Архив Российской академии наук, 2022. — С. 726. — 896 с. — ISBN 978-5-6046932-6-1
  5. Deceased Members: N | The Japan Academy Праверана 13 мая 2025.