Цаа Пэй
Выгляд
| Цаа Пэй | |
|---|---|
| 曹丕 | |
| | |
| Цаа Пэй | |
| Род дзейнасці | Імператар Вэй |
| Дата нараджэння | 29 мая 187 |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 29 чэрвеня 226 (39 гадоў) |
| Месца смерці | |
| Грамадзянства | |
| Бацька | Цаа Цаа[1] |
| Маці | Давагер Біян[d][1] |
| Жонка | Чжэнь Ло[d], Го Нюйван[d], Рэн Шы[d] і datter av keiser Xian[d] |
| Дзеці | Цаа Жуй[d], Цаа Лін[d], Цаа Джы[d], Цаа Руі[d], Цаа Ян[d], Цаа Ксі[d], Цаа Лі[d], Цаа Гонг[d], Цаа Ёнг[d], Цаа Джыян[d] і Донгксіян[d] |
Цаа Пэй (другое імя — Цзы-хуань; 187, Пэйго, сучасная правінцыя Аньхой — 226) — кітайскі паэт і тэарэтык літаратуры.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Імператар царства Вэй у 220—226 гадах. Сын Цаа Цаа. Пісаў пра паходы, пра тленнасць чалавечага быцця. Вершы Цаа Пэ вобразныя і элегічныя. Адзін з першых аўтараў сяміслоўных вершаў — паэтычнай формы, якая стала асноўнай у кітайскай паэзіі 7-20 стст. Захаваліся вершы ў жанрах шы і юэфу, лісты пра літаратуру, трактат «Развага пра прыгожае пісьменства». Нягледзячы на моцны ўплыў традыцыі, трактат азначаў сабой адыход ад канфуцыянскага рацыяналізму.