Цаа Пэй

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Цаа Пэй
曹丕
Cao Pi Tang.jpg
Цаа Пэй
Род дзейнасці:

Імператар Вэй

Дата нараджэння:

187

Месца нараджэння:

павет Цяа (суч. Бачжоу, правінцыя Аньхой)

Дата смерці:

29 чэрвеня 226

Месца смерці:

Цаа Вэй[d]

Бацька:

Цаа Цаа

Маці:

Давагер Біян[d]

Жонка:

Чжэнь Ло[d], Го Нюйван[d] і Рэн Шы[d]

Дзеці:

Цаа Жуй[d], Цаа Лін[d], Цаа Джы[d], Цаа Руі[d], Цаа Ян[d], Цаа Ксі[d], Цаа Лі[d], Цаа Гонг[d], Цаа Ёнг[d], Цаа Джыян[d] і Донгксіян[d]

Цаа Пэй (другое імя — Цзы-хуань; 187, Пэйго, сучасная правінцыя Аньхой — 226) — кітайскі паэт і тэарэтык літаратуры.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Імператар царства Вэй ў 220—226 гадах. Сын Цаа Цаа. Пісаў пра паходы, пра тленнасць чалавечага быцця. Вершы Цаа Пэ вобразныя і элегічныя. Адзін з першых аўтараў сяміслоўных вершаў — паэтычнай формы, якая стала асноўнай у кітайскай паэзіі 7-20 стст. Захаваліся вершы ў жанрах шы і юэфу, лісты пра літаратуру, трактат «Развага пра прыгожае пісьменства». Нягледзячы на моцны ўплыў традыцыі, трактат азначаў сабой адыход ад канфуцыянскага рацыяналізму.

Зноскі