Шампіньён

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Шампіньён
Agaricus campestris.jpg
Шампіньён звычайны
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Agaricus L. 1753

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  5340
EOL  16518
MB  17030

Шампіньён, Пячурыца[1] (Agaricus) — род шапкавых базідыяльных грыбоў сямейства шампіньёнавых.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Шапка пукатая, потым распасцёртая, шаўкавістая, гладкая або лускаватая, мясістая, дыяметрам ад 3 да 25 см. Пласцінкі свабодныя, напачатку белыя, потым цямнеюць. Паводле гэтай прыкметы шампіньёны адрозніваюць ад смяротна ядавітай бледнай паганкі, у якой споры, а таму і пласцінкі, застаюцца белымі. Мякаць белая, шчыльная, на зломе мяняе колер. Ножка цыліндрычная або булавападобная, шчыльная, рэдка рыхлая або полая, заўжды з кольцам ад пакрывала. Споры акруглыя, гладкія, светла-карычневыя, карычневыя.

Віды і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Налічваецца каля 60 відаў. Пашыраны ўсюды; на Беларусі 8 відаў, усе ядомыя. Найбольш вядомыя: шампіньён двухспоравы (Agaricus bisporus), шампіньён звычайны (Agaricus campestris), шампіньён лясны (Agaricus silvaticus), шампіньён палявы, або пячарка (Agaricus arvensis), шампіньён ядомы. Трапляюцца пераважна групамі з мая па верасень на ўрадлівай глебе ў лясах, садах, на лугах, палях, агародах.

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

У прамысловых маштабах вырошчваюць шампіньён двухспоравы (Agaricus bisporus), у культуры каля 300 гадоў. 2 віды ядавітыя.

Зноскі

  1. Грыбы і грыбная кулінарыя : папулярны энцыклапедычны даведнік / Галіна Сяржаніна, Іван Яшкін. — Мінск : Беларуская асацыяцыя кулінараў, 2005. — 387с., [24] л. каляр. iл. ; 24 см. — На вокладцы аўтары не паказаны. — Бібліяграфія: с. 343—350. — Алфавітныя паказчыкі: с. 351—385. — 1000 экз. — ISBN 985-6081-34-3.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Шампіньён // БЭ ў 18 т. Т. 17. Мн., 2003.