Эрнё Герэ

Эрнё Герэ
венг.: Gerő Ernő
дэпутат Нацыянальнага сходу Венгрыі[d] 15 мая 1949 — 9 мая 1957
member of the Provisional National Assembly[d] 21 снежня 1944 — 3 лістапада 1945
Minister of Trade and Transport[d] 11 мая 1945 — 15 лістапада 1945
Папярэднік	József Gábor[d]
Minister of Interior of Hungary[d] 4 ліпеня 1953 — 6 ліпеня 1954
Папярэднік	József Györe[d]
Пераемнік	László Piros[d]
дэпутат Нацыянальнага сходу Венгрыі[d] 4 лістапада 1945 — 31 жніўня 1947
дэпутат Нацыянальнага сходу Венгрыі[d] 31 жніўня 1947 — 1948
дэпутат Нацыянальнага сходу Венгрыі[d] 1948 — 15 мая 1949
member of the HWP Central Directorate Resolution[d] 14 чэрвеня 1948 — 30 кастрычніка 1956
Minister of Transport[d] 15 лістапада 1945 — 18 лютага 1949
Пераемнік	Lajos Bebrits[d]
Нараджэнне	8 ліпеня 1898(1898-07-08) Трэбушаўцы[d], Аўстра-Венгрыя
Смерць	12 сакавіка 1980(1980-03-12)[…] (81 год) Будапешт, Венгрыя
Месца пахавання	Фаркашрэці[d]
Імя пры нараджэнні	венг.: Singer Ernő
Жонка	Erzsébet Fazekas[d]
Грамадзянства	Венгрыя
Партыя	Венгерская камуністычная партыя () Венгерская партыя працоўных () Венгерская сацыялістычная рабочая партыя (1962)
Член у	Венгерская акадэмія навук ()
Адукацыя	Будапешцкі ўніверсітэт (1918)
Узнагароды	прэмія імя Кошута (1949)
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Э́рнё Ге́рэ (венг.: Gerő Ernő, уродж. Эрнё Зінгер (венг.: Ernő Singer; 8 ліпеня 1891, Трэбушоўцы — 12 сакавіка 1980, Будапешт) — венгерскі палітычны дзеяч.

Нарадзіўся ў яўрэйскай сям’і. З 1918 года — член Камуністычнай партыі Венгрыі (КПВ). Пасля разгрому Венгерскай савецкай рэспублікі ў 1919 годзе збег у Вену. Жыў у Маскве з 1923 года і іграў вядучую ролю ў апараце Камуністычнага інтэрнацыянала. Знаходзіўся ў Іспаніі ў час Грамадзянскай вайны. Выступаў палітычным дарадцам Нацыянальнага камітэта «Свабодная Германія».

З 26 студзеня па 11 мая 1945 года — член Найвышэйшага Нацыянальнага савета. Пры дыктатуры Мацьяша Ракашы, якая шмат у чым капіявала сталінскі рэжым у СССР, быў членам Палітбюро Цэнтральнага Камітэта ВПП, займаў пасады міністра фінансаў і міністра ўнутраных спраў.

З 21 ліпеня па 25 кастрычніка 1956 года займаў пост Генеральнага сакратара ЦК ВПП, да моманту яе фактычнага распаду і ўтварэнні на яе базе ВСРП. Лічыцца, што калі б Янаш Кадар ці Імрэ Надзь замяніў Мацьяша Ракашы ў ліпені 1956 года замест Эрнё Геры, венгерскай рэвалюцыі можна было б пазбегнуць.

Пасля сваёй адстаўкі падчас Венгерскага паўстання 1956 г., збег у СССР. У 1961 годзе вярнуўся ў Будапешт, за ўдзел у масавых рэпрэсіях быў выключаны з партыі. Працаваў перакладчыкам.