Эрні Крустэн

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эрні Крустэн
Дата нараджэння:

30 красавіка 1900(1900-04-30)

Дата смерці:

16 чэрвеня 1984(1984-06-16) (84 гады)

Род дзейнасці:

пісьменнік і паэт

Э́рні Кру́стэн (эст.: Erni Krusten; 30 красавіка 1900, Мурастэ, павет Хар'ю, Эстонія — 16 чэрвеня 1984) — эстонскі пісьменнік. Заслужаны пісьменнік Эстоніі (1959). Народны пісьменнік Эстоніі (1972). Лаўрэат Літаратурнай прэміі Эстоніі (1970).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Дэбютаваў кнігай апавяданняў «Верас» (1927). Аўтар зборнікаў навел «Сто шэрых валаскоў» (1936), «Сляпое каханне» (1941), «Паваротныя пункты» (1946), «У пошуках вясны» (1960), «Занадта дрэнная ацэнка» (1967), «Акупацыя» (1972), гісторыка-рэвалюцыйных раманаў «Паляванне на мінулае» (1929), «Кніга аб Пексах» (1946), «Сэрцы маладых» (кнігі 1—2, 1954—56), «Нібы кропля ў моры» (1962) і інш. Пісаў вершы і мініяцюры (зборнікі «Юка», 1963; «Люстра на вуліцы», 1978), п'есы, кнігі для дзяцей.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Апавяданні[правіць | правіць зыходнік]

  • «Mineviku jahil» (1929)
  • «Org Mägedi armastus» (1939)
  • «Pekside raamat» (1946)
  • «Nagu piisake meres» (1962)

Зборнікі кароткай прозы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Kanarbik» (1972)
  • «Pime armastus» (1941)
  • «Rahu nimel» (1951)
  • «Piitsa matused» (1957)
  • «Õnnetu armastus» (1957)
  • «Kevadet otsimas» (1960)
  • «Viis lugu» (1968)
  • «Rõõmunäljane» (1973)
  • «Vurriluu» (1980)
  • «Hull pääsuke» (1981)
  • «Metalliotsija» (1984)

Паэзія[правіць | правіць зыходнік]

  • «Peegel tänaval» (1978)

Аповесці[правіць | правіць зыходнік]

  • «Vana võrukael» (1966)
  • «Väga halb hinne» (1967)
  • «Okupatsioon» (1969)

Пераклады[правіць | правіць зыходнік]

На беларускую мову асобныя творы пераклалі Анатоль Кудравец і Хведар Жычка.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • БЭ ў 18 тамах. Т.8, Мн., 1999, С.488