Якаб Фрыдрых Эрхарт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Якаб Фрыдрых Эрхарт
ням.: Jakob Friedrich Ehrhart
Дата нараджэння 4 лістапада 1742(1742-11-04)[1]
Месца нараджэння Хольдэрбанк, Швейцарыя
Дата смерці 26 чэрвеня 1795(1795-06-26)[1] (52 гады)
Месца смерці Гановер, Свяшчэнная Рымская імперыя
Грамадзянства
Род дзейнасці батанік, птэрыдолаг, брыёлаг, міколаг, фармацэўт
Навуковая сфера батаніка, мікалогія, фармацыя
Commons-logo.svg Якаб Фрыдрых Эрхарт на Вікісховішчы
Сістэматык жывой прыроды
Jakob Friedrich Ehrhart на Віківідах
Старонка на Віківідах

Якаб Фрыдрых Эрхарт (ням.: Jakob Friedrich Ehrhart[2][3] або ням.: Friedrich Ehrhart[3][4][5], 4 лістапада 1742 — 26 чэрвеня 1795) — нямецка-швейцарскі[3][4] батанік[3][5], міколаг[2] і фармацэўт[5].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Якаб Фрыдрых Эрхарт нарадзіўся ў камуне Хольдэрбанк[5] 4 лістапада 1742 года.

З юнацкасці Эрхарт вывучаў прыродазнаўчыя навукі. З 1774 па 1776 год ён вучыўся ва Упсальскім універсітэце, у тым ліку ў выбітнага шведскага вучонага Карла Лінея[5]. З 1778 года Якаб Фрыдрых Эрхарт парадкаваў калекцыі нямецкага натураліста, хіміка і фармацэўта Іагана Герхарда Райнгарда Андрээ у Гановеры.

15 верасня 1779 года ён выявіў невялікае балота, вада якога мела моцны пах серы. Гэта крыніца серы неўзабаве стала выкарыстоўвацца для лячэння падагры і рэўматызму[6].

Якаб Фрыдрых Эрхарт памёр у Гановеры 26 чэрвеня 1795 года.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Якаб Фрыдрых Эрхарт спецыялізаваўся на папарацепадобных, мохападобныя і на насенных раслінах, а таксама на мікалогіі[2].

Навуковыя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Chloris hanoverana. 1776.
  • Supplementum systematis vegetabilium, generum et specierum plantarum. 1781.
  • Beiträge zur Naturkunde. 7 Bände, 1787 bis 1792.

Ушанаванні[правіць | правіць зыходнік]

Род раслін Ehrharta Thunb. сямейства Злакі быў названы ў яго гонар.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]