Calliteara pudibunda

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Calliteara pudibunda
Calliteara pudibunda.jpg
Самец
Calliteara pudibunda2.jpg
Самец
Calliteara pudibunda01.jpg
Вусень
Calliteara pudibunda 9128.jpg
Вусень
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Calliteara pudibunda (Linnaeus, 1758)

Сінонімы
  • Dasychira pudibunda
  • Elkneria pudibunda
  • Phalaena pudibunda
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  875926
EOL  635498

Calliteara pudibunda — начны матылёк падсямейства ваўнянак. Можа пашкоджваць лісцяныя, у тым ліку пладовыя дрэвы.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня пярэдняга крыла — 22-32 мм. Размах крылаў складае ад 37 да 67 мм, пры гэтым самкі значна буйней самцоў. Пярэднія крылы самак пафарбаваны ў жаўтлява-шэрыя колеры з бурым апыленнем і двума-трыма хвалістымі больш цёмна афарбаванымі папярочнымі палоскамі. Заднія крылы светла-шэрага колеру, з невыразнай размытай цёмнай папярочнай палоскай і цёмным плямай па пярэднім краі. Афарбоўка самцоў папяльцовая або цёмна-шэрая. На пярэдніх крылах самцоў маецца кантрасная, адносна асноўнага фону крыла, перавязь. Вусікі самцоў выразна грабеньчатыя. У самак вусікі з кароткімі грабеньчыкамі. Матылёк, які сядзіць, выцягвае наперад сябе ногі, пакрытыя мноствам валасінак. Такая пастава характэрная для многіх відаў сямейства ваўнянак. Ад блізкіх відаў адрозніваецца светлым апушэннем усяго цела.

Распаўсюджанне[правіць | правіць зыходнік]

Распаўсюджаны ў лясной зоне Еўразіі, выключаючы Крайнюю Поўнач. Сустракаецца ў Афганістане, Малой Азіі, па ўсёй еўрапейскай частцы былога СССР, у Прыуралллі, Паволжы, Заходняй Сібіры, на Далёкім Усходзе, Беларусі, Украіне, Малдове, Паўночным Каўказе, у Закаўказзі, Казахстане, Сярэдняй Азіі.

Біялогія і цыкл развіцця[правіць | правіць зыходнік]

Лёт матылькоў адзначаецца з мая па чэрвень. Самкі пасля спарвання адкладаюць яйкі купкамі па 10-400 штук (звычайна каля 100 штук) на кару дрэў на вышыні 3-4 метраў. Пладавітасць самак у цэлым складае да 1000 яек. Пры масавым размнажэнні у сярэднім колькасць яек можа дасягае 10 000 на адно дрэва. Яйкі светла-шэрага колеру з блакітнаватым адценнем.

Вусень даўжынёй да 50 мм, лімонна-жоўтага колеру, часам ружовага, шэрага або цёмна-карычневага, густа пакрыта валасінкам. На целе маюцца пэндзлікі з валасоў на спіне. На канцы цела маецца малінава-чырвоны або пунцовы пэндзаль доўгіх тырчастых валасінак — своеасаблівы хвосцік. Валасінкі гусеніц пры кантакце з скурай чалавека выклікаюць з’яўленне алергічнай рэакцыі ў выглядзе балючага сыпу. Паміж пэндзлікамі знаходзяцца чорныя папярочныя палоскі.

Зноскі