Інфляцыя

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Узровень інфляцыі па краінах света за 2010 г.

Інфляцыя (ад лац.: inflatio — уздуцце) — неадпаведнасць паміж таварнай і грашовай масы ў звароце, якая характарызуецца перавышэнне грашовай масы, што прыводзіць да абясцэньвання грошай праз рост коштаў.

Інфляцыя — перапаўненне каналаў грашовага абарачэння лішняй грашовай масай. У пераважнай большасці выпадкаў наступствам інфляцыі з'яўляецца рост цэн і адпаведнае абясцэньванне грашовай адзінкі. Таму для вымярэння інфляцыі выкарыстоўваюцца розныя індэксы росту цэн (напрыклад, рост спажывецкіх цэн), і наогул часта інфляцыя атаясамліваецца з ростам цэн, хаця гэта няправільна. Ва ўмовах, калі рост цэн стрымліваецца, напрыклад, адміністрацыйнымі мерамі, наступствам інфляцыі з'яўляецца дэфіцыт тавараў на рынку, перш за ўсё, тавараў масавага попыту.

Беларусь адносіцца да ліку краін з высокім узроўнем інфляцыі. Так, за 2012 г. узровень інфляцыі склаў 59,2 %.

Формы інфляцыі[правіць | правіць зыходнік]

Тэрмін «інфляцыя» часта ўжываецца, калі размова ідзе аб падвышэнні цэн.

  • Крэдытная інфляцыя — празмерны рост аб'ёму выдачы крэдытаў банкамі
  • Індуцыраваная інфляцыя — інфляцыя, абумоўленая нейкімі эканамічнымі фактарамі
  • Адміністрацыйная інфляцыя — інфляцыя, выкліканая адміністрацыйным кіраваннем цэнамі
  • Сацыяльная інфляцыя — рост цэн пад уплывам росту выдаткаў, звязаных з новымі запатрабаваннямі спажыўцоў да якасці прадукцыі, аховы прыроды і г.д.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]