Іон

Іон (ад стар.-грэч. ἰόν, ión: “той, які ідзе”) – электрычна зараджаная часцінка, якая ўтвараецца з атама, або групы хімічна звязаных атамаў шляхам страты або далучэння электронаў. І. Могуць утварацца з атамаў, малекул, радыкалаў, іншых І.

Панятак і назва «І.» прапанаваныя М. Фарадэем у 1834. І са станоўчым зарадам (недахопам электронаў) завуцца катыёнамі, І. з адмоўным зарадам (лішкам электронаў) – аніёнамі. Знак зарада пазначаюць адпаведна знакамі плюс і мінус, велічыня зарада І. у адзінках зарада электрона пазначаецца лічбай, лічба 1 звычайна не пішацца (напрыклад, Na+, Cl—, Ca2+, SO42—.)

І. уваходзяць у склад малекул, у выглядзе самастойных часцінак сустракаюцца ў плазме, газах, вадкасцях, крышталях.

І. ў газах звычайна ўтвараюцца ў працэсе іянізацыі пад уздзеяннем часцінак або выпраменьвання з высокай энергіяй.

І. ў растворах утвараюцца ў працэсах электралітычнай дысацыяцыі электралітаў.

І. ў жывых арганізмах актыўна ўдзельнічаюць у абмене рэчываў, напрыклад у працэсах пераносу ўзбуджэння па нервах.

Гл. таксама

• Іонныя злучэнні
• Іонная вадкасць
• Іонная сіла раствора
• Іонны абмен
• Іонныя каналы
• Іонная крыніца
• Іонны рухавік