Пратон

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Пратон
сімвал

p,\quad p^+

маса

938,272046(21) МэВ[1]

антычасціца

Антыпратон (\bar{p})\!

класы

ферміён, адрон, барыён, N-барыён, нуклон

квантавыя лікі
электрычны зарад

+1

спін

1/2

ізатапічны спін

1/2

барыённы лік

1

дзіўнасць

0

чароўнасць

0

Іншыя ўласцівасці і звесткі
час жыцця

>2,9×1029 гадоў

каналы распаду

няма

склад часціцы

uud

Пратон (ад старажытнагрэчаскага πρώτος — «першы, асноўны») — стабільная элементарная часціца, ядро атама вадароду. З'яўляецца найлягчэйшым ферміённым адронам і ўваходзіць у групу барыёнаў.

Маса пратона m_p = 1,672614(14)\sdot10 −24 г (ці 938,27200 ± 0,00004 МэВ). Электрычны зарад пратона дадатны: e = +1,6021892 \sdot10 −19 Кулон. Спін пратона ½. Разам з нейтронамі пратоны ўтвараюць атамныя ядры ўсіх хімічных элементаў.

Уяўленне аб пратоне ўзнікла ў 1910-х гг. у выглядзе гіпотэзы, згодна з якой, ўсе ядры атамаў складаюцца з ядраў атамаў вадароду. Тэрмін пратон уведзены ў пачатку 1920-х гг. Э. Рэзерфордам, які ў 1919—1920 гг. назіраў атамы атамаў вадароду, выбітыя α-выпраменьваннем з атамаў іншых элементаў[2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Сацункевіч І. С. Пратон // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 24—25. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (Т. 13).
  • Болсун А. Н. Краткий словарь физических терминов / Сост. А. И. Болсун — Мн.: Вышэйшая школа, 1979. — С. 282. — 416 с. — 30 000 экз.(руск.) 

Cпасылкі[правіць | правіць зыходнік]