Пратон

У гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Пратон, значэнні.

Пратон
Сімвал	$p,\quad p^+$
Маса	938,272046(21) МэВ^[1]
Антычасціна	Антыпратон $(\bar{p})\!$
Класы	ферміён, адрон, барыён, N-барыён, нуклон
Квантавыя лікі
Электрычны зарад	+1
Спін	1/2
Ізатапічны спін	1/2
Барыённы лік	1
Дзіўнасць	0
Зачараванне	0
Іншыя ўласцівасці
Час жыцця	>2,9×10²⁹ гадоў
Схема распаду	няма
Кваркавы састаў	uud

Пратон (ад старажытнагрэчаскага πρώτος — «першы, асноўны») — стабільная элементарная часціца, ядро атама вадароду. З'яўляецца найлягчэйшым ферміённым адронам і ўваходзіць у групу барыёнаў.

Маса пратона $m_p$ = 1,672614(14) $\sdot$ 10 ⁻²⁴ г (ці 938,27200 ± 0,00004 МэВ). Электрычны зарад пратона дадатны: e = +1,6021892 $\sdot$ 10 ⁻¹⁹ Кулон. Спін пратона ½. Разам з нейтронамі пратоны ўтвараюць атамныя ядры ўсіх хімічных элементаў.

Уяўленне аб пратоне ўзнікла ў 1910-х гг. у выглядзе гіпотэзы, згодна з якой, ўсе ядры атамаў складаюцца з ядраў атамаў вадароду. Тэрмін пратон уведзены ў пачатку 1920-х гг. Э. Рэзерфордам, які ў 1919—1920 гг. назіраў атамы атамаў вадароду, выбітыя α-выпраменьваннем з атамаў іншых элементаў^[2].

Зноскі

↑ http://physics.nist.gov/cuu/Constants/Table/allascii.txt Fundamental Physical Constants --- Complete Listing
↑ Тагиров Э. А. Протон // Вялікая савецкая энцыклапедыя (руск.)

Літаратура [правіць]

Сацункевіч І. С. Пратон // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 24—25. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (Т. 13).
Болсун А. Н. Краткий словарь физических терминов / Сост. А. И. Болсун — Мінск: Вышэйшая школа, 1979. — С. 282. — 416 с. — 30 000 экз.(руск.)