Аўдотка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Аўдотка
Burhinus indicus, central India.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Burhinus oedicnemus (Linnaeus, 1758)

Арэал
выява

  Гнездаванне

  Распаўсюджванне

  Зімоўка

Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS   176749
NCBI   85105
EOL   104311
Паштовая марка Беларусі
Зубр еўрапейскі Гэты від занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі і ахоўваецца законам.
 I катэгорыя (CR) 


Аўдотка[1] ці Палянiк-галахвосцiк (Burhinus oedicnemus) — птушка сямейства аўдоткавых.

Знешні выгляд[правіць | правіць зыходнік]

Птушка дасягае ў даўжыню 45 см, размах крылаў — 80 см, даўжыня крыла — 25 см, хваста — 13 см. Апярэнне верхніх частак цела такога ж колеру як у жаўрукоў; пёры іржава-шэрыя з чорна-бурымі палосамі; ніжні бок цела жаўтлява-белы; махавыя і рулявыя пёры — чорныя. Дзякуючы афарбоўцы можа добра маскіравацца.

Месцы пасялення[правіць | правіць зыходнік]

Радзіма гэтых птушак — Паўднёвая Еўропа, Паўночная Афрыка і Цэнтральная Азія. Дадзеная птушка, як правіла, жыве ў стэпах і пустынях, птушка не стайная, аддае перавагу адзіноце. Актыўная ноччу, добра бегае і лётае. На тэрыторыі Расіі і Беларусі гэта адзіны прадстаўнік сямейства, сустракаецца ў Ніжнім Паволжы, Прадкаўказзе, на поўдні Арэнбургскай вобласці. Засяляе пустынную, стэпавую і лесастэпавую зоны.

Харчаванне[правіць | правіць зыходнік]

Гэта пажадлівая птушка, аснову яе рацыёну складаюць — казуркі, слімакі, жабы, яшчаркі, мышы, і, магчыма, яйкі іншых птушак.

Размнажэнне і паводзіны[правіць | правіць зыходнік]

Пачынаецца ў красавіку, гняздо будуецца ў зямлі, як правіла, самка адкладае 2-3 жаўтаватыя з белымі кропкамі яйкі, якія па памеры можна параўнаць з курыным.

Актыўная ноччу. Голас — звонкі «Тар-ці … Тар-ці-ці-ліі».

Падвіды[правіць | правіць зыходнік]

Вылучаюць 5 падвідаў аўдоткі[2]:

Аўдотка на Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

На Беларусі вельмі рэдкі від, знаходзіцца на мяжы знікнення. У пачатку мінулага стагоддзя была месцамі даволі звычайнай птушкай для пінскага, мазырскага і рэчыцкага Палесся, але ўжо ў 1930-я гады стала рэдкай на гнездаванні[1]. У 1980-я гады зарэгістраваныя толькі 3 пары ў Брагінскім раёне і толькі 1 пара ў 1991 годзе ў гэтых жа месцах. Сучасная колькасць віду ацэньваецца ў 1-10 пар, што складае менш за 1 % ад усёй еўрапейскай папуляцыі[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Аўдотка ў Чырвонай кнізе Беларусі (руск.) 
  2. CHARADRIIFORMES — World Birds Taxonomic List: Genera and species with citations. Version 1.031 (2011.04.02).
  3. 3,0 3,1 Коблик Е. А., Редькин Я. А., Архипов В. Ю. Список птиц Российской Федерации. — М.: Товарищество научных изданий КМК, 2006. — 256 с. ISBN 5-87317-263-3
  4. 4,0 4,1 Datos recientes sobre el Alcaraván (Burhinus oedicnemus L. 1758) en la Isla de La Palma (Canarias): notas Recent data on the Stone Curlew (Burhinus oedicnemus) on La Palma (Canary Islands): notes Autores: Rubén Barone Tosco, Felipe Siverio, D. Trujillo Localización: Vieraea: Folia scientarum biologicarum canariensium, ISSN 0210-945X, Nº. 21, 1992 , pag. 168 [1]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Арлотт Н., Храбрый В. Птицы России: Справочник-определитель — СПб.: Амфора, 2009. — С. 132. — 446 с. — ISBN 978-5-367-01026-8.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]