Алтай

Алтайскія горы
Каардынаты: 49.8, 86.58333349°48′00″ пн. ш. 86°35′00″ у. д.49.8° пн. ш. 86.583333° у. д.
Размяшчэнне	Расія, Казахстан, Кітай, Манголія
Даўжыня	2000 км
Шырыня	600 км
Найвышэйшая вяршыня	Бялуха
Вышыня вяршыні	4506 м
Алтайскія горы
Катэгорыя на Вікісховішчы

АЛТАЙ (Шаблон:Lang-alt, каз.: Алтай таулары, кіт.: 阿尔泰山脉, манг.: Алтайн нуруу) — уяўляюць складаную сістэму самых высокіх у Сібіры хрыбтоў, падзеленых глыбокімі далінамі рэк і шырокімі ўнутрыгорнымі і міжгорнымі катлавінамі.

Горная сістэма размешчана там, дзе сыходзяцца межы Расіі, Манголіі, Кітая і Казахстана. Яна падзяляецца на Паўднёвы Алтай (Паўднёва-заходні), Паўднёва-усходні Алтай і Усходні Алтай, Цэнтральны Алтай, Паўночны і Паўночна-усходні Алтай, Паўночна-заходні Алтай.

Алтайскі, Катунскі запаведнікі і пласкагор'е Укок у сукупнасці ўтвараюць аб'ект Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, названы «Алтай — Залатыя горы».

• Экспедиция Томского государственного университета в горы Алтая. 1996 год, июль. Актру и другое. Видеоклипы и статьи. — Климат, лёд, вода, ландшафты.
• Рудой А. Н., Кирьянова М. Р. Научное и рекреационное значение великих геологических памятников Алтая: к созданию Алтайского ледникового парка // Известия Русского географического общества, 2004. — Вып. 5. — С. 61-69.

Гл. таксама

• Табын-Богда-Ола

Крыніцы

• Алтай — артыкул з Вялікай савецкай энцыклапедыі (Праверана 30 кастрычніка 2009)
• Залатыя горы Алтая на сайце Фонду «Ахова прыроднай спадчыны»
• Алтай // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) — СПб., 1890—1907.