Банджа

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Банджа
выява
4-струннае банджа
Класіфікацыя

Струнны інструмент, Хардафон

Дыяпазон:

Range banjo.png

Роднасныя інструменты

Гітара, Лютня

Лагатып Вікісховішча Банджа на вікісховішчы

Банджа — струнна-шчыпковы музычны інструмент, род гітары з рэзанатарам (пашыраная частка інструмента крытая скурай, як барабан); 4—9 струн. Томас Джэферсан згадвае аб банджа ў 1784 годзе — імаверна, інструмент быў завезены ў Амерыку з Заходняй Афрыкі, дзе яго папярэднікамі былі нейкія арабскія прылады. У XIX стагоддзі банджа стаў выкарыстоўвацца менестрэлямі і такім чынам пракраўся ў раннія джазавыя калектывы ў якасці рытмічнай прылады. Гульня на банджа ажыццяўляецца з дапамогай плектра.

Банджа — сваяк агульнавядомай еўрапейскай мандаліны, падобны да яе формай. Але паміж імі ёсць рэзкае адрозненне ў гуку — банджа мае гук больш звонкі і рэзкі. У некаторых краінах Афрыкі банджа лічыцца святой прыладай, датыкацца да якой могуць толькі вышэйшыя жрацы або кіраўнікі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Энциклопедия юного музыканта / Состав. И. Ю. Куберский, Е. В. Минина. — СПб.:ООО «Динамит», 2001. — 576 с.

Вонкавыя спасылкі[правіць | правіць зыходнік]