Востраў Армуз

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Армуз
جزیره هرمز
Каардынаты: Каардынаты: 27°04′00″ пн. ш. 56°28′00″ у. д. / 27.066667° пн. ш. 56.466667° у. д. (G) (O) (Я)27°04′00″ пн. ш. 56°28′00″ у. д. / 27.066667° пн. ш. 56.466667° у. д. (G) (O) (Я)
Акваторыя Армузскі праліў
Краіна Flag of Iran.svg Іран
Армуз (Іран)
Армуз
Армуз
Плошча 41,9 км²
Насельніцтва 2 500 чал.
Шчыльнасць насельніцтва 59,666 чал./км²
Khezr Beach, Hormoz Island, Persian Gulf, Iran, 02-09-2008.jpg
Commons-logo.svgАрмуз на Вікісховішчы 

Арму́з (перс. جزیره هرمز "Хармо́з") — востраў у Армузскім праліве. Адміністрацыйна ўваходзіць у склад іранскай правінцыі Хармазган. Плошча - 41,9 км²[1].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Востраў вядомы з антычных часоў пад назвамі Аргана. У XIII ст. населены выхадцамі з узбярэжнага горада Армуза, разбуранага манголамі. Іх паселішча, а потым увесь востраў атрымалі назву Новы Армуз або проста Армуз. Тут усталявалася мясцовая правячая дынастыя, якая спрыяла развіццю гандлю паміж краінамі Персідскага заліву, з Індыяй, Зондскім архіпелагам і Кітаем.

У перыяд росквіту насельніцтва вострава дасягала 50 тыс. чалавек. Сюды наведваліся Марка Пола, Афанасій Нікіцін, Ібн Батута і іншыя вядомыя вандроўнікі.

У 1507 г. захоплены партугальцамі, якія пабудавалі буйное ўмацаванне Маці Божай Кансепсьёнскай, і кантралявалі з яго дапамогай гандлёвыя сувязі з Персідскім залівам.

У 1622 г. быў захоплены іранскім шахам Абасам I з дапамогай англічан і значна разбураны.

У XVIII - XIX стст. уваходзіў у склад Амана. У 1868 г. зноў далучаны да Ірана.

Прырода[правіць | правіць зыходнік]

Востраў знаходзіцца ў Армузскім праліве на паўночны ўсход ад буйнога вострава Кешм. Складзены пераважна з ападкавых і старажытных вулканічных парод. Берагі пяшчаныя, часткова занятыя скальнымі масівамі. Найвышэйшая кропка - 186 м. Са старажытных часоў на востраве здабываецца охра.

Флора і фаўна бедныя, прадстаўленыя паўпустыннай расліннасцю, змеямі, яшчаркамі, марскімі птушкамі. Глебы месцамі засоленыя. На востраве маецца недахоп пітной вады.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

На востраве стала жыве каля 2,5 тыс. чал. (2007 г.), у асноўным арабы-бандары́ і персы.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя заняткі - лоў рыбы і рамесная вытворчасць, у тым ліку будаўніцтва традыцыйных суднаў. Значная частка астравіцян сезонна працуе ў іншых раёнах Ірана і ААЭ. Іншаземны турызм не развіты з-за адсутнасці гасцініц і іншай інфраструктуры.

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. [1] itto.org

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]