Персы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Персы
Агульная колькасць 50-70 млн чалавек
Рэгіёны пражывання Сцяг Ірана Іран: 50 810 000

Сцяг ЗША ЗША: 1 186 000
Сцяг Турцыі Турцыя: 800 000
Сцяг ААЭ ААЭ: 400 000
Сцяг Ірака Ірак: 227 000
Сцяг Вялікабрытаніі Вялікабрытанія: 130 000
Сцяг Германіі Германія: 110 000
Сцяг Канады Канада: 88 000
Сцяг Катара Катар: 73 000
Сцяг Францыі Францыя: 62 000
Сцяг Кувейта Кувейт: 60 000
Сцяг Індыі Індыя: 60 000
Сцяг Швецыі Швецыя: 60 000
Сцяг Расіі Расія: 50 000[1]
Сцяг Ізраіля Ізраіль: 40 000

Мова Персідская
Рэлігія Пераважна іслам шыіцкага толку, менш — зараастрызм і хрысціянства.
Блізкія этнічныя групы Індаеўрапейцы

Персы, фарсы — іранскі народ, складае каля паловы насельніцтва Ірана. Жывуць галоўным чынам у Цэнтральным і Усходнім Іране. Гавораць на персідскай мове. Антрапалагічна належаць да паўднёвай галіны вялікай еўрапеоіднай расы.

Этнагенез[правіць | правіць зыходнік]

Пранікненне іранскіх плямён на тэрыторыю сучаснага Ірана адносіцца, як мяркуюць, да 2-га тыс. да н.э. (паводле меркавання адных вучоных — з Сярэдняй Азіі, па меркаванні іншых — з Закаўказзя). Персідскія плямёны займалі пануючае становішча ў дзяржаве Ахеменідаў. У наступным этнагенезе персаў удзельнічалі таксама арабскія, цюркскія і мангольскія плямёны. Сур'ёзнай гістарычным рубяжом з'яўляецца заваяванне Ірана арабамі. Персы прынялі іслам і зведалі значны ўплыў арабскай культуры і мовы (7 ст.). У 11-12 стст. тут з'явіліся туркі-сельджукі, у 13-14 стст. Іранам правіла мангольская дынастыя Хулагуідаў, у 16 — дынастыя Селеўкідаў, у 18 — цюркская дынастыя Каджараў. Усе яны пакінулі свой след, але і ад персаў іншыя народы таксама шмат перанялі.

У сярэдзіне 19 ст. пачалося фарміраванне персідскай нацыі; працэс асіміляцыі персамі іншых народнасцей Ірана (асабліва размаўляючых на мовах іранскай групы) працягваецца і ў цяперашні час. Па рэлігіі — мусульмане шыіцкага толку. Да арабскага заваявання персы вызнавалі зараастрызм, які захаваўся ў некалькі змененым выглядзе ў гебраў. У Індыі іх завуць парсамі, а іх вучэнне — парсізм. У старажытнасці было распаўсюджаным маніхейства.

На працягу многіх стагоддзяў Іран быў манархіяй. Тытул кіраўніка — шах, падышах(«цар»), шах-ін-шах(«цар цароў»). З 1979 г. Іран — ісламская рэспубліка.

Вядомыя персы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі