Востраў Пятра I

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Востраў Пятра I
Востраў Пятра I
Каардынаты: Каардынаты: 68°51′00″ пд. ш. 90°35′00″ з. д. / 68.85° пд. ш. 90.583333° з. д. (G) (O) (Я)68°51′00″ пд. ш. 90°35′00″ з. д. / 68.85° пд. ш. 90.583333° з. д. (G) (O) (Я)
Акваторыя мора Белінсгаўзена
Краіна Flag of Antarctica.svg Антарктыда
Востраў Пятра I (Антарктыда)
Востраў Пятра I
Востраў Пятра I
Плошча 154 км²
Найвышэйшы пункт 1 640 м
Насельніцтва (2011) 0 чал.
Востраў Пятра I
Commons-logo.svgВостраў Пятра I на Вікісховішчы 

Востраў Пятра Iвостраў у антарктычнай частцы Ціхага акіяна, у моры Белінсгаўзена, у 400 км ад узбярэжжа Антарктыды, у раёне, прылеглым да Зямлі Аляксандра I.

На востраў прэтэндуе Нарвегія, аднак, ён размешчаны на поўдзень ад 60 ° паўднёвай шыраты — у вобласці, якая па Дагаворы аб Антарктыцы лічыцца міжнароднай, якая не адносіцца да юрысдыкцыі якой-небудзь дзяржавы.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Памеры вострава - 19 км у даўжыню і 11 км у шырыню, яго плошча - 154 км². Найвышэйшая кропка (пік Ларс-Крыстэнсен) вышынёй 1640 м над узроўнем мора — гэта вяршыня вулканічнага масіву, з якога складаецца востраў. Ён амаль цалкам (на 95%) пакрыты лёдам, толькі на некаторых участках ўзбярэжжа ёсць невялікія камяністыя палосы сушы. Ёсць толькі тры месцы, дзе магчымая высадка з лодкі на бераг.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Востраў адкрыўся 11 студзеня (стары стыль) 1821 г. расійскай экспедыцыяй пад камандаваннем Ф. Ф. Белінсгаўзена і названы ў гонар стваральніка расійскага флоту - імператара Пятра I. З-за суцэльнага лёду, які закрываў мора, суднам экспедыцыі не ўдалося наблізіцца да вострава бліжэй, чым на 14 марскіх міль (26 км), таму высадзіцца не ўдалося.

Людзі ўпершыню ступілі на востраў Пятра I 2 лютага 1929 г. На востраў высадзіліся ўдзельнікі нарвежскай палярнай экспедыцыі на судне «Нарвегія». Яны ўсталявалі нарвежскі сцяг і абвясцілі прыналежнасць вострава Нарвегіі. У 1931 годзе гэтую прэтэнзію пацвердзіў нарвежскі парламент.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Barr, Susan (1987). Norway's Polar Territories. Oslo: Aschehoug. ISBN 82-03-15689-4.
  • Kyvik, Helga, ed. (2008). Norge i Antarktis. Oslo: Schibsted Forlag. ISBN 82-516-2589-0.
  • LeMasurier, W. E.; Thomson, J. W., eds. (1990). Volcanoes of the Antarctic Plate and Southern Oceans. American Geophysical Union. ISBN 0-87590-172-7.


Шаблон:Тэрытарыяльныя прэтэнзіі ў Антарктыцы