Дамініён Ньюфаўндленд

Дамініён Ньюфаўндленд Dominion of Newfoundland
← 1907 – 1949 →
Сцяг
Дэвіз «Quaerite Prime Regnum Dei»
Гімн Ode to Newfoundland
Сталіца	Сент-Джонс
Мова	англійская
Валюта	ньюфаўндлендскі долар
Плошча	405 212 км²
Дынастыя	Віндзарская
Манарх
- 1907 – 1910	Эдуард VII (першы)
- 1936 – 1949	Георг VI (апошні)
Прэм'ер-міністр
- 1907 – 1909	Роберт Бонд (першы)
- 1932 – 1934	Фрэдэрык Алдэрдайс (апошні)
Старшыня Камісіі ўрада
- 1934 – 1935	Дэвід Мюрэй Андэрсан (першы)
- 1946 – 1949	Гордан Макдональд (апошні)
Сёння	Канада

Дамініён Ньюфаўндленд (англ.: Dominion of Newfoundland) — брытанскі дамініён, які існаваў ў Паўночнай Амерыцы з 1907 па 1949.

Гісторыя

У 1854 Вялікабрытанія сфарміравала першы ўрад Ньюфаўндленда. Праз год калонія атрымала права на самакіраванне. Першым яе прэм'ер-міністрам стаў ліберал Філіп Фрэнсіс Літл, які займаў гэту пасаду да 1858. Ньюфаўндленд праводзіў палітыку ізаляцыянізму ў адносінах з брытанскімі калоніямі, і адмовіўся ўступаць у Канадскую канфедэрацыю, хоць і быў блізкі да гэтага ў 1892. 26 верасня 1907 Ньюфаўндленд атрымаў статус дамініёна.

У 1927 брытанскі парламент далучыў да дамініёна значную частку паўвострава Лабрадор. Правінцыя Канады Квебек, да якой адносілася астатняя частка паўвострава, адмовілася прызнаць гэта рашэнне і лічыла ўвесь Лабрадор сваёй тэрыторыяй.

Згодна з Вестмінстэрскім статутам 1931 Ньюфаўндленд станавіўся незалежнай дзяржавай у складзе Брытанскай садружнасці. Але Вялікая дэпрэсія моцна падарвала эканоміку дамініёна, і 16 лютага 1934 ён добраахвотна адмовіўся ад сваёй незалежнасці і перадаў суверэнітэт Вялікабрытаніі.

У 1948 у Ньюфаўндлендзе прайшоў рэферэндум, на якім 52% прагаласавала за далучэнне да Канады, і 23 сакавіка 1934 ён ўвайшоў у яе склад як правінцыя Ньюфаўндленд (з 2001 «Ньюфаўндленд і Лабрадор»).