Егіпталогія

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Комплексная навука • Усходазнаўства
Егіпталогія
‘Улю́м аль-масрыя́т
Жан Франсуа Шампальён — заснавальнік егіпталогіі.Говард Картэр даследуе саркафаг фараона Тутанхамона. Грабніца KV62 каля Луксора, 1923 г.
Егіпецкі музей. Каір.«Разецкі камень». Брытанскі музей.Гліняны посуд егіпцян. Ілюстрацыя з «Апісання Егіпта». XIX стагоддзе.
Прадмет
вывучэнні
усе аспекты цывілізацыі
Старажытнага Егіпта
Перыяд
зараджэнні
пач. XIX стагоддзя (традыцыйная дата —
22 верасня 1822 г.)
Асноўныя
кірункі
гісторыя, лінгвістыка,
археалогія
Дап.
дысцыпліны
эпіграфіка, палеаграфія, папіралогія, дэматалогія, капталогія
Цэнтры
даследаванняў
У Германіі, Францыі, Вялікабрытаніі, ЗША, Італіі, Нідэрландах, Аўстрыі, Швейцарыі, Чэхіі, Польшчы і АРЫ
Commons-logo.svg Егіпталогія на Вікісховішчы

Егіпталогія — навуковая дысцыпліна, якая вывучае мову, культуру і гісторыю Старажытнага Егіпта.

Гістарычны нарыс[правіць | правіць зыходнік]

Да канца XVIII стагоддзя веды аб Старажытным Егіпце былі бессістэмнымі і засноўваліся на некрытычнай падставе на старажытнагрэчаскіх крыніцах (Гарапалон, Герадот і інш.) Новая цікавасць да Егіпту і яго культуры паўстала у выніку Егіпецкай экспедыцыі Напалеона, падчас якой яго суправаджалі мастак Віва-Дэнон і калекцыянер Дравеці, шмат зрабілі для папулярызацыі Старажытнага Егіпта ў Еўропе. Матывы старажытнаегіпецкага мастацтва сталі атрыбутам стылю ампір, а адну з граняў эпохі рамантызму складала мода на ўсё егіпецкае (егіптаманія).

Найбольш значным вынікам Егіпецкай экспедыцыі стала адкрыццё Разецкага каменя - двухмоўнага грэка-егіпецкага надпісу, над дэшыфроўкай якой беспаспяхова працавалі семітолагі Сільвестр дэ Сасі, Томас Юнг, Давід Окерблад і іншыя. Ім удалося зразумець, што частка знакаў егіпецкага пісьма адлюстроўвала не словы, а гукі, аднак яны праігнаравалі кансанантны характар егіпецкага пісьма (што выглядае асабліва дзіўным, улічваючы тое, што ўсе яны былі семітолагамі, добра знаёмымі з кансанантнымі пісьмова).

Пачаткам навуковай егіпталогіі прынята лічыць публікацыю Ж. Ф. Шампалёнам 14 верасня 1822 г. «Лісты да спадара Дасье», у якім упершыню ў еўрапейскай навуковай традыцыі дакладна апісвалася сістэма старажытнаегіпецкага іерагліфічнага пісьма. За адкрыццём Шампалёна рушыў услед бурны рост маладой навукі.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Усходазнаўства