Каралеўства Ірландыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Каралеўства Ірландыя
ірл.: Ríocht na hÉireann
англ.: Kingdom of Ireland

Каралеўства
Banner of the Lordship of Ireland.svg
1541 – 1 студзеня 1801


Flag of the United Kingdom.svg
St Patrick's saltire.svg Arms of Ireland (Historical).svg
Сцяг Каралеўствы Ірландыя Герб Каралеўствы Ірландыя
Ireland (island) in Europe.png
Сталіца Дублін
Мова ірландская, англійская
Плошча 84 000 км²
Кароль
 - 15421547 Генрых VIII
 - 17601800 Георг III
Гісторыя
 -  1541 Утварэнне
 - 1 студзеня 1801 Аб'яднанне з Вялікабрытаніяй
Пераемнасць
Лордства Ірландыі
Злучанае Каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі

Каралеўства Ірландыя (ірл.: Ríocht na hÉireann; англ.: Kingdom of Ireland) — ірландская дзяржава, якая існавала з 1541 па 1800 год і займала ўвесь востраў Ірландыя. 1 студзеня 1801 года Ірландыя і Вялікабрытанія аб'ядналіся, стварыўшы Злучанае Каралеўства Вялікабрытаніі і Ірландыі.

Абвяшчэнне каралеўства[правіць | правіць зыходнік]

У адпаведнасці з Актам Кароны Ірландыі[1], зацверджаным Ірландскім парламентам у 1542 годзе, Ірландыя станавілася каралеўствам, а кароль Англіі Генрых VIII, які насіў да гэтага, як і яго папярэднікі, тытул уладара Ірландыі, абвяшчаўся каралём Ірландыі, першым з 1169 года. Спыняла сваё існаванне Лордства Ірландыі, створанае ў 1171 годзе пасля заваявання Ірландыі Генрыхам II, бласлаўлёным на гэта папскай булай Laudabiliter, выдадзенай у 1155 годзе Папам Адрыянам IV.

Кіраванне дзяржавай[правіць | правіць зыходнік]

Главой дзяржавы з'яўляўся англійскі манарх. Главой выканаўчай улады і прадстаўніком англійскага караля быў Лорд-Прадстаўнік, пасля Лорд-Лейтэнант. На гэту пасаду прызначаліся як правіла знатныя англійскія дваране, хоць некалькі разоў гэта месца займалі і ірландцы. У XVIII стагоддзі значэнне гэтай пасады стала памяншацца і вядучую ролю стаў выконваць Генеральны Сакратар Ірландыі. Заканадаўчым органам Каралеўства Ірландыя з'яўляўся двухпалатны парламент, які быў створаны па англійскім узоры і складаўся з палаты Лордаў і палаты Абшчын. Паўнамоцтвы парламента Ірландыі былі істотным чынам абмежаваны цэлым шэрагам заканадаўчых актаў, галоўным чынам — Актам Пойнінга, прапанаваным Лордам-Прадстаўніком Эдуардам Пойнінгам у 1492 годзе, пасля заканчэння войн Пунсовай і Белай ружы.

З 1693 года каталікі, а таксама прадстаўнікі такіх галін пратэстанцтва, як баптызм, прэсвітарыянства і метадызм не дапушчаліся ў склад парламента, а іх правы былі ў значнай меры абмежаваны серыяй законаў, з 1728 па 1793 гады яны нават не мелі выбарчых правоў.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Шаблон:Ireland-hist-stub

Шаблон:Ірландскія дзяржавы