Князь

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Літоўскі герб Пагоня, выкарыстоўвальны як герб некаторых князёў-Гедзімінавічаў

Князь — глава феадальнай манархічнай дзяржавы або асобнага палітычнага ўтварэння (удзельны князь) у IX-XVI стагоддзях у славян і некаторых інш. народаў; прадстаўнік феадальнай арыстакратыі; пазней — вышэйшы дваранскі тытул, у залежнасці ад важнасці прыроўніваецца да прынца або да герцага ў Заходняй і Паўднёвай Еўропе, у Цэнтральнай Еўропе (былой Свяшчэннай Рымскай імперыі), гэты тытул называецца Furst, а ў Паўночнай — конунг. Тэрмін «князь» выкарыстоўваецца для перадачы заходнееўрапейскіх тытулаў, узыходных да princeps і Furst, таксама часам dux (звычайна герцаг).

Вялікі князь/княгіня — вышэйшы тытул, які належыў кіраўніку дзяржавы ў Вялікім Княстве Літоўскім, а таксама дваранскі тытул членаў царскай сям'і Расійскай імперыі.

Княгіня — жонка князя, а таксама ўласна тытул жаночай асобы дваранскага саслоўя, княжыч — сын князя (толькі ў славян), князёўна — дачка князя.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Еўрапейскія тытулы