Лінь
| Лінь | ||||||||||||||
 |
||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Царства: | ||||||||||||||
| Надклас: | ||||||||||||||
| Атрад: | ||||||||||||||
| Сямейства: | ||||||||||||||
| Род: |
Ліні |
|||||||||||||
| Від: |
Лінь |
|||||||||||||
| Навуковая назва | ||||||||||||||
|
Tinca tinca Linnaeus, 1758 |
||||||||||||||
|
||||||||||||||
Лінь (Tinca tinca) — рыба сямейства карпавых (Cyprinidae), адзіны прадстаўнік рода ліні (Tinca).
Даўжыня да 60 см, маса да 1 кг (зрэдку да 7,5 кг). Цела кароткае і тоўстае, з кароткім хваставым сцяблом, выслана дробнай і шчыльнай луской і густым слоем слізі. Спіна цёмна-зялёная, бакі бурыя з залацістым бляскам, плаўнікі цёмна-шэрыя. Каля вуглоў рота невялікія вусікі. Знешнія промні брушных плаўнікоў самцоў значна больш тоўстыя, чым у самак[1].
Пашыраны ў прэсных вадаёмах Еўразіі, акрамя басейнаў Белага, Нарвежскага і Баранцавага мораў[1].
На Беларусі прадстаўлены ўсюды, пераважна ў азёрах і поймавых вадаёмах. Корміцца доннымі беспазваночнымі і раслінамі.
Здольнасці да размнажэння дасягае ва ўзросце 3—4 гадоў. Нераст адбываецца часткамі ў чэрвені—ліпені. Ікру адкладвае на водных раслінах (300—400 тыс. ікрынак[1]).
Аб'ект промыслу і развядзення.
Зноскі
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Биологический энциклопедический словарь / Гл. ред. М. С. Гиляров; Редкол.: А. А. Баев, Г. Г. Винберг, Г. А. Заварзин и др. — 2-е изд., исправл.. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 321. — 864 с. — 150 600 экз. — ISBN 5-85270-002-9.(руск.)
Літаратура [правіць]
- Биологический энциклопедический словарь / Гл. ред. М. С. Гиляров; Редкол.: А. А. Баев, Г. Г. Винберг, Г. А. Заварзин и др. — 2-е изд., исправл.. — М.: Советская энциклопедия, 1989. — С. 321. — 864 с. — 150 600 экз. — ISBN 5-85270-002-9.(руск.)
