Пеласгі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Пеласгі
Pelasgians.jpg
Месцы, населеныя пеласгамі
(чорны - узгадваюцца ў часы Гамера, чырвоны - пасля Гамера, сіні - у часы Герадота)
Агульная колькасць
Рэгіёны пражывання Старажытная Грэцыя
Мова пеласгічная
Рэлігія політэізм
Блізкія этнічныя групы

Пеласгі (стар.-грэч.: Πελασγοί) – старажытнае насельніцтва Грэцыі, якое жыло на Белаканскім паўвостраве, заходнім ўзьярэжжы Малай Азіі, астравах Эгейскага мора, у Фесаліі, Эпіры і на Крыце. Гамер называў пеласгаў саюзнікамі траянцаў. Паводле Герадота, яны насялялі Атыку, Халкідыку і Фракію. Археалагічныя раскопкі пацвярджаюць блізкасць культур дагрэчаскага насельніцтва ўсіх гэтых рэгіёнаў.

Мова пеласгаў, відаць, не прыналежыць да ліку індаеўрапейскіх; некаторыя мяркуюць, што мова крыцкіх таблетак лінейнага пісьма А – пеласгічная. Гісторыкі лічаць, што пеласгі адыгралі значную ролю ў этнічным ўтварэнні грэкаў. Герадот лічыў пеласгаў прамымі продкамі іанійцаў. Свяцілішча Зеўса ў Дадоне (Эпір) узыходзіць да пеласгаў.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Георгиев В. История Эгейского мира во II тыс. до н.э. // Вестник древней истории. – 1950. – № 4. – С.
  • Тюменев А.И. К вопросу об этногенезе греческого народа // Вестник древней истории. – 1953. – № 4. – С.; 1954. – № 4. – С.
  • Zafiropoulo J. Histoire de la Grèce a l’age de bronze. – Paris, 1964.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]