Грэкі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Індаеўрапейцы

Індаеўрапейскія мовы
Албанская  · Армянская
Балтыйскія  · Кельцкія
Германскія  · Грэчаская
Арыйскія  · Італійскія
Славянскія  

мёртвыя: Анаталійскія · Палеабалканскія
(Дакская, Фрыгійская, Фракійская) · Тахарскія

Індаеўрапейцы
Албанцы · Армяне
Балты · Кельты · Германцы
Грэкі · Індаарыйцы
Іранцы · Раманцы · Славяне

гістарычныя: Хеты · Кельты  · Германцы  · Скіфы
Ілірыйцы ·Італікі  · Фракійцы  · Тахары 

Протаіндаеўрапейцы
Мова · Грамадства · Рэлігія
 
Прарадзіма індаеўрапейцаў
Курганная гіпотэза
Анаталійская гіпотэза
Армянская гіпотэза
Індыйская гіпотэза
Тэорыя палеалетычнай бесперапыннасці
 
Індаеўрапеістыка

Грэкі (грэч. Έλληνες, эліны) — народ які насяляе Грэцыю і паўднёвую частку Кіпру (грэкі-кіпрыёты).

Змест

Мова [правіць]

Мова — грэчаская грэчаскага гурта індаеўрапейскай сям'і.

Гісторыя [правіць]

Старажытныя грэкі стварылі высокую антычную цывілізацыю, якая згуляла вялікую ролю ў развіцці культуры Еўропы і Блізкага Усходу.

У Сярэднія стагоддзі грэкі склалі асноўнае ядро Візантыйскай імперыі. Паступова яны асімілявалі мігруючых з поўначы гурта фракійцаў, ілірыйцаў, кельтаў, валахаў, славян, албанцаў. Асманскае панаванне на Балканах (XV ст. — 1-я палова XIX ст.) пакінула значны след у матэрыяльнай культуры і мове грэкаў.

У канцы XVIII ст. сярод грэкаў пачаўся нацыянальна-вызваленчы рух, спрыялы пераадоленню абласных адрозненняў. У выніку рэвалюцыі 1821-29 была створана грэчаская дзяржава. (Гл. Гісторыя Грэцыі).

Старажытныя грэкі [правіць]

Пантыйскія грэкі [правіць]

Сучасныя грэкі [правіць]

Літаратура [правіць]

  • Nicolucci, «Sull' Antropologia della Grecia» (1867)
  • R. Virchow, «Alttrojanische Graber und Schadel»
  • Teob. Fischer, «Die Balkan Halbinsel» (у «Allgem. Landerkunde», her. v. Kirchhoff)
  • Deschamps, «La Grece d’aujourd’hui» (1892)
  • Melingo, «Griechenland in unseren Tagen» (B., 1892).


Заўвагі [правіць]