Румынская праваслаўная царква
Румынская праваслаўная царква (рум.: Biserica Ortodoxă Română) — аўтакефальная памесная праваслаўная Царква, якая мае 7-е месца (або 8-е па версіі Маскоўскага Патрыярхата) у дыптыху аўтакефальных памесных Цэркваў. Мае юрысдыкцыю пераважна на тэрыторыі Румыніі.
Як і іншыя афіцыйна зарэгістраваныя рэлігійныя арганізацыі ў Румыніі, мае дэ-факта дзяржаўны статус: жалаванне духавенству выплачваецца з дзяржаўнай казны[1].
Сучасны стан [правіць]
Складаецца з 5 мітраполій (мітрапалічных акруг), кожная з якіх уключае некалькі арцыбіскупаў і біскупаў; ёсць епархіі за мяжой.
296 манастыроў, 97 скітоў.
Налічвае каля 20 млн прыхільнікаў.
Вышэйшы орган улады — Святы Сінод, які складаецца з Прадстаяцеля (Патрыярха) і ўсіх архірэяў Царквы.
Прыходы заходняга абраду ў складзе Румынскага патрыярхата [правіць]
Некалькі прыходаў у складзе Царквы выкарыстоўваюць пры багаслужэнні галіканскі абрад і адміністрацыйна падпарадкоўваюцца Румынскаму патрыярхату.
Гісторыя заходняга абраду ў Румынскай царкве пачалася ў 1972 годзе, каля пад яе амафор уступіла Французская праваслаўная каталіцкая царква. У 1993 годзе большая частка ФПКЦ выйшла са складу Румынскага патрыярхата, а для прыходаў, якія засталіся ў ім, у складзе складзе Румынскай епархіі Заходняй і Паўднёвай Еўропы, быў створаны адмысловы дэканат галіканскага абраду, на чале якога быў пастаўлены свяшчэннік Грыгорый (Бертран-Хардзі) (брат зрынутага епіскапа Германа). У Румынскім патрыярхаце засталося некалькі прыходаў у Францыі і адзін у Швейцарыі.
Зноскі
- ↑ Румынское правительство удвоило зарплату патриарха Даниила, фактически уравняв ее с президентской Интерфакс.ru 22 ноября 2007 года
.svg)
