Сінтаксіс мовы

З Вікіпедыя.

Перайсці да: рух, знайсці

сі́нтаксіс, раздзел граматыкі, які вывучае звышслоўныя значэнні (значэнні словазлучэнняў і сказаў), якія ўзнікаюць у працэсе маўлення пад уплывам граматычных правілаў (гл.таксама: марфалогія). Прадметам дысцыпліны з'яўляюцца словазлучэнні і сказы, спосабы і сродкі іх сувязі, адносіны паміж імі і пад.

[правіць] крыніцы

  • Курс беларускай мовы: Падручнік / Л. І. Сямешка, І. Р. Шкраба, З. І. Бадзевіч. — Мн.: Універсітэцкае, 1996. — 654 с. ISBN 985-09-0043-1
Узята з "http://be.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D1%96%D0%BD%D1%82%D0%B0%D0%BA%D1%81%D1%96%D1%81_%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D1%8B"