Тэрмадынаміка
| Тэрмадынаміка |
|---|
 |
| Артыкул з'яўляецца часткай аднайменнай серыі. |
| Асновы тэрмадынамікі |
| Ураўненне стану |
| Тэрмадынамічныя велічыні |
| Тэрмадынамічныя патэнцыялы |
| Тэрмадынамічныя цыклы |
| Фазавыя пераходы |
| правіць |
| Гл. таксама «Фізічны партал» |
Тэрмадынаміка – навука аб найбольш агульных якасцях макраскапічных аб’ектаў (тэрмадынамічных сістэм), якія знаходзяцца ў стане тэрмадынамічнай раўнавагі, а таксама аб працэсах пераходу паміж гатымі станамі, якія адпавядаюць пераўтварэнням (пераўтварэнню) формаў руху матэрыі.
Тэрмадынаміку падзяляюць на агульную, тэхнічную, хімічную, тэрмадынаміку патоку і інш.
Тэрмадынаміка грунтуецца на двух зыходных палажэннях і трох пачатках (законах) тэрмадынамікі, якія атрыманы на аснове абагульнення доследа чалавецтва і доказаў не маюць.
Класічная тэрмадынаміка карыстаецца фенаменалагічным метадам даследвання, які не разглядае пабудову даследуемага рэчыва на мікраскапічным узроўні, а высвятляе сувязь паміж макраскапічнымі велічынамі (гэтакімі, як ціск, тэмпература і г.д.). Таму высновы, якія атрыманы пры дапамозе гэтага метада, не залежаць ад іншых тэорый.
