Хальказін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Хальказін
Chalcocite.jpg
Формула Cu2S
Сінгонія манаклінная
Колер Сінявата-чорны, шэры, чорны, сера-чорны, стальны шэры
Колер рысы Цёмна-шэры
Бляск Металічны
Празрыстасць Непразрысты
Цвёрдасць 2,5 — 3
Спайнасць Недасканалая
Шчыльнасць 5,5 — 5,8 г/см³

Хальказін (стар.-грэч.: χαλκός — медзь; медны блішчак) — мінерал, сульфід медзі; адна з асноўных састаўных частак медных руд (змяшчае да 80% медзі). Крохкі. Непразрысты. Утварае свінцова-шэрыя суцэльныя масы, зерні, налёты, скарынкі. Паходжанне яго гіпергеннае, радзей гідратэрмальнае. У Беларусі трапляецца ў гнейсах і гранітоідах крышталічнага фундамента.

Утрыманне медзі (Сu) - 79,8%, серы (S) - 20,2%.

Крышталізуецца ў монакліннай сістэме. Колер свінцова-шэры да чорнага. Бляск металічны. Цвёрдасць - 2-3; шчыльнасць - 5,5-5,8 г / см ³. Выкарыстоўваецца для выплаўлення медзі.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]