Эфект Рамана
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Змены шаблонаў/файлаў гэтай версіі чакаюць праверкі.
Стабільная версія была праверана 8 сакавіка 2013.
Эфект Ра́мана (камбінацыйнае рассейванне святла): рассейванне святла рэчывам, якое суправаджаецца змяненнем даўжыні хвалі святла.
Эфект звязаны з ваганнем і вярчэннем малекул рэчыва. Быў адкрыты ў 1928 годзе Р. С. Ландсбергам і Л. І. Мандэльштамам на крышталях і Ч. Раманам і К. Крышнанам на вадкасцях.[1]
Эфект камбінацыйнага рассейвання святла выяўляецца ў тым, што ў спектры рассеянага святла з'яўляюцца спектральныя лініі, якія адсутнічаюць у падаючым святле. Колькасць і месца знаходжання (частата) гэтых ліній адпавядае малекулярнай будове рэчыва.
Зноскі
- ↑ Фіз.энцыклапедыя, Т.4.
Літ.:
- Рамана эфект // Физическая энциклопедия. В 5 т. Т.4. Пойнтинга-Робертсона — Стримеры / Гл. ред. А. М. Прохоров. — М. : Большая росс. энциклопедия, 1994. — 704 с., ил. ISBN 5-85270-087-8 (Т.4), ISBN 5-85270-034-7
, С.252.
- Болсун А. Н. Краткий словарь физических терминов / Сост. А. И. Болсун — Мінск: Вышэйшая школа, 1979. — С. 168. — 416 с. — 30 000 экз.(руск.)
| Гэта пачатак артыкула па фізіцы. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |

