Эцьен Луі Малюс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Эцьен Луі Малюс
Étienne Louis Malus
Etienne-Louis Malus.jpg
Эцьен Луі Малюс
Дата нараджэння:

23 ліпеня 1775(1775-07-23)

Дата смерці:

23 лютага 1812(1812-02-23) (36 гадоў)

Краіна:

Сцяг Францыі Францыя

Навуковая сфера:

оптыка

Месца працы:

Політэхнічная школа

Навуковае званне:

член Французскай акадэміі навук

Альма-матэр:

Політэхнічная школа

Навуковы кіраўнік:

Гаспар Монж

Вядомы як:

першаадкрывальнік закона Малюса пра інтэнсіўнасць святла, якое прайшло праз палярызатар

Узнагароды і прэміі


медаль Румфарда

Эцьен Луі Малюс (фр. Étienne Louis Malus) (23 ліпеня 177523 лютага 1812) — французскі інжынер, фізік і матэматык.

Ваенная кар'ера[правіць | правіць зыходнік]

У 1793 годзе Малюс паступіў у Інжынернае вучылішча ў Мэзьер, якое, аднак, прымушаны быў неўзабаве пакінуць; перайшоў у Політэхнічнае вучылішча, ён пад кіраўніцтвам Гаспара Монжа актыўна заняўся вывучэннем матэматычных навук. Пасля заканчэння вучылішча, у 1796 годзе, Малюс паступіў у дзеючую армію і прымаў удзел у экспедыцыі Напалеона ў Егіпет. У 1801 годзе Малюс вярнуўся ў Францыю, у 1802-1803 годзе працаваў на фортах ў Лілі, затым у іншых крэпасцях. З 1806 па 1809 гг. быў памочнікам начальніка крэпасці Страсбург.

Навуковая праца[правіць | правіць зыходнік]

Затым быў прызваны ў Парыж, дзе заняў пасаду экзаменатара пры Політэхнічным вучылішчы. Працы яго адносяцца амаль выключна да оптыкі; першыя даследаванні (1800-07) па аналітычнай оптыцы не ўяўляюць цікавасці, бо выкладзены з пункту гледжання ньютанавай тэорыі святла. У 1808 годзе Малюс адкрыў з'яву палярызацыі святла адлюстраваннем. Адначасова з Ж.-Б. Біё адкрыў палярызацыю святла пры пераламленні. У 1810 годзе стварыў тэорыю падвойнага праменняпераламлення святла ў крышталях. Адкрыў закон Малюса аб інтэнсіўнасці святла, які прайшоў праз палярызатар. Прыдумаў спосаб высвятлення напрамку аптычнай восі крышталя.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Эцьен Луі Малюс // Беларуская энцыклапедыя. У 18 т. Т. 10. Мінск, 2000. С. 50