Юрый Пятровіч Любімаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Юрый Пятровіч Любімаў
Yuriy Lyubimov.jpg
 
Дата нараджэння: 30 верасня 1917(1917-09-30) (96 гадоў)
Месца нараджэння: Яраслаўль, Расійская рэспубліка
Прафесія: тэатральны рэжысёр, акцёр, тэатральны педагог
Грамадзянства: Flag of the Soviet Union.svg СССР, Сцяг Расіі Расія,
Flag of Israel.svg Ізраіль, Сцяг Венгрыі Венгрыя
Тэатр: Дзяржаўны акадэмічны тэатр імя Я. Вахтангава, Тэатр на Таганцы
 
Узнагароды:
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» II ступені
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» III ступені
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
Медаль «За абарону Ленінграда»
Медаль «За абарону Масквы» Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль «У памяць 800-годдзя Масквы»
Медаль «50 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль Жукава
Медаль «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Ордэн Узыходзячага сонца 4 класа
Вялікі афіцэр ордэна Зорка італьянскай салідарнасці
Камандор ордэна мастацтваў і літаратуры
Камандор ордэна Палярнай зоркі
Сярэбраны крыж ордэна Заслуг перад Рэспублікай Польшча
Камандор ордэна Льва Фінляндыі
Афіцэр ордэна За заслугі перад ФРГ
Народны артыст Расійскай Федэрацыі
Заслужаны артыст РСФСР Дзяржаўная прэмія Расійскай Федэрацыі Сталінская прэмія — 1952
Знак адрознення «За заслугі перад Масквой»
IMDb: ID 0529392

Юрый Пятровіч Любімаў (нар. 30 верасня 1917, Яраслаўль) — расійскі тэатральны рэжысёр, акцёр і педагог. Народны артыст Расійскай Федэрацыі (1992). Лаўрэат Сталінскай прэміі другой ступені (1952), Дзяржаўнай прэміі Расіі (1997). Адзін з рэфарматараў расійскага тэатра. Кіраўнік Тэатра на Таганцы (1964-1984, 1989-2011).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Юрый Любімаў нарадзіўся 30 верасня 1917 года ў Яраслаўлі. Бацька - Любімаў Пётр Захаравіч, скончыў рэальнае камерцыйнае вучылішча і быў купцом - трымаў краму ў Ахотным радзе ў Маскве, а маці была настаўніцай. Дзед па маці быў цыганом.

У 1922 годзе сям'я пераехала ў Маскву. Калі Юрый Любімаў быў дзіцем, яго бацькі былі арыштаваныя.

У 1934 годзе быў прыняты ў студыю пры МХАТ 2-м, на сцэне якога ў 1935 годзе сыграў сваю першую ролю ў спектаклі «Маленне аб жыцці».

У 1936 годзе МХАТ 2-і быў зачынены, і Любімаў перавёўся ў Тэатральнае вучылішча імя Б. В. Шчукіна пры Тэатры ім. Вахтангава, якое скончыў у 1939 годзе.

Удзельнічаў у Савецка-фінскай вайне, у перыяд з 1941 па 1945 год у складзе Ансамбля песні і танца НКУС выступаў непасрэдна на лініі фронту.

У 1946 годзе Любімаў быў прыняты ў трупу Тэатра ім. Вахтангава. Тут жа ў 1959 годзе ён дэбютаваў як рэжысёр, паставіўшы п'есу А. Галіча «Ці шмат чалавеку трэба». З 1953 года выкладаў у вучылішчы імя Шчукіна.

У 1963 годзе сіламі студэнтаў курса А. А. Арочка паставіў спектакль «Добры чалавек з Сезуана» па п'есе Б. Брэхта, выканаўцы якога ў 1964 годзе склалі ядро ​​трупы Тэатра на Таганцы.

Сярод лепшых пастановак - «Жыццё Галілея» Б. Брэхта, «Гамлет» У. Шэкспіра (1971), «А зоры тут ціхія...» па аповесці Б. Васільева. Бескампрамісныя пастаноўкі Любімава атрымалі вялікую вядомасць не толькі ў СССР, але і ва ўсім свеце, а яго тэатр назвалі "востравам свабоды ў несвабоднай краіне". Спектакль па рамане Дастаеўскага «Злачынства і пакаранне», паказаны ў 1983 у Лондане, быў удастоены прэміі Evening Standard.

Падчас спектакляў рэжысёр часта сядзіць у зале і, маніпулюючы уключаным трохкаляровым ліхтарыкам у руках, робіць падказкі акцёрам і падтрымлівае дынаміку іх гульні.

Як рэжысёр Юрый Любімаў шмат працаваў і ў оперным тэатры. Першай пастаноўкай стала опера італьянскага авангардыста Луіджы Нона «Пад гарачым сонцам кахання» ў «Ла Скала» ў 1975 годзе. Таксама паставіў оперы «Дон Жуан» В. А. Моцарта, «Саламбо» М. Мусаргскага, «Енуфа» Л. Яначака, «Лэдзі Макбет Мцэнскага павета» Д. Шастаковіча, «Пікавая дама» П. Чайкоўскага (у рэдакцыі Альфрэда Шнітке) , «Любоў да трох апельсінаў» С. Пракоф'ева, «Набука» Д. Вердзі і інш.