Super Mario Bros. 2

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці


Super Mario Bros. 2

Super Mario Bros. 2- відэагульня ў жанры платформавай аркады, распрацаваная і выдадзеная Nintendo для кансолі NES, працяг Super Mario Bros. У Паўночнай Амерыцы паступіла ў продаж у кастрычніку 1988, у Еўропе - у красавіку 1989-га. Уяўляла сабой перароблены версію гульні Doki Doki Panic, выпушчанай выключна на тэрыторыі Японіі. Super Mario Bros. 2 ў Японіі была выдадзена толькі ў ліпені 1992 пад назвай Super Mario USA.

Геймплэй[правіць | правіць зыходнік]

Гульня ўяўляла прыкметна зменены геймплэй, які мяняў (і той, што рабіў больш разнастайным) увесь працэс праходжання гульні і патрабаваў ад гульца выпрацавання новай тактыкі паводзінаў. Асноўнае змяненне закранула схемы ўзаемадзеяння з супернікамі: прынятая ў папярэдніх гульнях серыі мадэль, у якой Марыа мог забіць ворага, скокнуўшы на яго зверху (калі толькі гэта не быў дзікабраз ці хто-небудзь іншы, абаронены шыпамі) была ліквідаваная. Замест гэтага была дададзеная магчымасць кідаць у суперніка розныя прадметы, размеркаваныя па гульнявых узроўням (часцей за ўсё выдраную з зямлі гародніну, а таксама іншых праціўнікаў). Прадмет можна ўзяць, папярэдне скокнуўшы яму на галаву. Такім чынам у Super Mario Bros. 2 суперніка можна забіць толькі з дапамогай старонняга прадмета, іншага праціўніка, альбо ўзяўшы бонус — «зорку», якая дае непаражальнасць.

У гульні быў уведзены ўзровень жыцця, якая вымяралася колькасцю чырвоных шасцікутнік у левым верхнім куце экрана. У папярэдніх гульнях велічыні «здароўя» не было, пры кантакце з супернікам Марыа маментальна губляў жыццё, а калі ў гэты момант ён знаходзіўся ў «прасунутым» стане, то вяртаўся ў папярэдняе (Fiery Mario і Super Mario станавіліся звычайным Mario). Такім чынам у Super Mario Bros. 2 гулец мог некалькі разоў сутыкнуцца з супернікам, перш чым страціць адно жыццё.

Таксама гульцу была прадастаўлена магчымасць выбару аднаго з чатырох гульнявых персанажаў: Марыа, Луіджы, Піч і Тоад. Раней гулец мог выбіраць толькі паміж Марыа і Луіджы (і толькі ў рэжыме двух гульцоў), пры гэтым адрозненне паміж персанажамі заключалася ў тым, што Луіджы скакаў далей Марыа і мацней «прабуксоўваў». У той жа час усе чатыры персанажа Super Mario Bros. 2 валодаюць унікальнымі для кожнага з іх здольнасцямі, якія вызначаюць стыль праходжання гульні.

Акрамя гэтага ў гульню была дададзеная міні-гульня, якая працуе па прынцыпе аднарукага бандыта, у якой гулец можа зарабіць бонусы, якія палягчаюць праходжанне.

Dream Factory: Heart-Pounding Panic[правіць | правіць зыходнік]

Такія сур'ёзныя змены ў геймплэі абумоўлены тым, што Super Mario Bros. 2 не распрацоўвалася першапачаткова як самастойны прадукт, а з'яўлялася пераробленай версіяй іншай гульні - «Yume Kōjō: Doki Doki Panic» (дызайнерам якой таксама быў Сігэру Миямото).

Адказныя асобы Nintendo of America палічылі выпуск на амерыканскі рынак японскай версіі Super Mario Bros. 2 спалучаным з фінансавым рызыкай (амерыканскія пакупнікі, на іх думку, не былі гатовыя да высокай складанасці гульні). Вынікам чаго стала рашэнне адаптаваць пад сусвет Марыа «Doki Doki Panic»[1].

«Yume Kōjō: Doki Doki Panic» (англ.: Dream Factory: Heart-Pounding Panic) выкарыстала блізкаўсходні антураж і выйшла выключна на японскім рынку. Для стылізацыі пад серыю гульняў з Марыа былі змененыя спрайты персанажаў (Brother, Mama, Sister, Papa) і некаторых прадметаў, палепшаная анімацыя рухаў і ўзроўняў, зменена музычнае афармленне[2].

Японская версія Super Mario Bros. 2 была пазбаўлена ад праблематычных элементаў і пазней выйшла за межамі Японіі пад назвай The Lost Levels.

Поспех[правіць | правіць зыходнік]

Гульня была прыхільна сустрэта гульцамі і стала пятай у спісе найболей прадаваных гульняў для NES. І хоць у агульнай складанасці было прададзена больш за 7 мільёнаў копій[3], больш папулярнай лічыцца рушыла за ёй Super Mario Bros. 3, у якой распрацоўшчыкі вярнулі ранейшую гульнявую схему, дадаўшы, тым не менш, некаторыя новаўвядзенні (накшталт міні-карты гульнявога свету, магчымасці парыць над зямлёй пры выкарыстанні бонуса «Super Leaf» і міні-гульняў).

Рэмейкі[правіць | правіць зыходнік]

У 1993 гульня была ўключаная ў зборнік Super Mario All-Stars для SNES разам з Super Mario Bros., The Lost Levels, Super Mario Bros. 3.

У 2001 ў рамках праектаSuper Mario Advanceгульня была партавана для GBA

З мая 2005 года даступная ў сэрвісе Virtual Console Wii.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  1. The History of Super Mario Bros. By Rus McLaughlin (англ.) 
  2. The strange truth behind «Super Mario Bros. 2» by Mike Fireball (англ.) 
  3. VG Chartz.com

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Mario games