Перайсці да зместу

Іван Грынькавіч Валовіч

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Іван Грынькавіч Валовіч
канюшы троцкі[d]
з 1536
Папярэднік Шымка Мацкавіч
Пераемнік Марцін Падсудкоўскі[d]
дваранін гаспадарскі
1523 — 1527
Смерць не раней за 30 сакавіка 1547 і не пазней за 18 красавіка 1555
Род Валовічы
Бацька Грынька Ходкавіч Валовіч[1][2]
Маці НН[d][1][2]
Жонка Філея Паўлаўна[d][3][4]
Дзеці Беняш Іванавіч Валовіч[d][3][5], Іван Іванавіч Валовіч[d][3][5] і Раіна Іванаўна Валовіч[d][6]
Грамадзянства
Бітвы

Іван (Івашка) Грынькавіч (Грышкавіч) Валовіч (? — да 18 красавіка 1555[8]) — вялікалітоўскі шляхціч. Канюшы троцкі (1536—1547)[9].

Паходзіў з роду Валовічаў герба «Багорыя», сын гарадзенскага гараднічага Грынькі Ходкавіча Валовіча і яго першай невядомай з імя жонкі[9].

У 1523—1527 гадах згадваецца як гаспадарскі дваранін[10], у 1525 годзе — як падскарбі дворны[10] (гаспадарскі[11]). Удзельнічаў у вайне з Маскоўскай дзяржавай 1534—1537 гадоў[10].

Быў жанаты з Філеяй Паўлаўнай, дачкой цівуна юрбарскага Пашкі[8]. Меў з ёй двух сыноў і дачку[12]:

Іван стаў пачынальнікам так званай «біскупскай» галіны Валовічаў[10] (назвай так ад унука Івана Грынькавіча, віленскага біскупа Яўстаха Валовіча), якая згасла ў XVII стагоддзі.

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. 1 2 Рыбчонак С. Паходжанне і радавод Валовічаў XV — пачатку XVII ст. // Unus pro omnibus: Валовічы ў гісторыі Вялікага княства Літоўскага XV—XVIII стст. / пад рэд. А. М. Янушкевіч — Мн.: 2014. — С. 32. — 508 с. — ISBN 978-985-7085-36-1
  2. 1 2 Wołłowiczowie herbu Bogorya // Złota księga szlachty polskiej. Rocznik XI / пад рэд. T. Żychliński — Poznań: Franciszek Chocieszyński, 1889. — С. 257. — 357 с.
  3. 1 2 3 Рыбчонак С. Паходжанне і радавод Валовічаў XV — пачатку XVII ст. // Unus pro omnibus: Валовічы ў гісторыі Вялікага княства Літоўскага XV—XVIII стст. / пад рэд. А. М. Янушкевіч — Мн.: 2014. — С. 36. — 508 с. — ISBN 978-985-7085-36-1
  4. ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 289.
  5. 1 2 Wołłowiczowie herbu Bogorya // Złota księga szlachty polskiej. Rocznik XI / пад рэд. T. Żychliński — Poznań: Franciszek Chocieszyński, 1889. — С. 264. — 357 с.
  6. ↑ Рыбчонак С. Паходжанне і радавод Валовічаў XV — пачатку XVII ст. // Unus pro omnibus: Валовічы ў гісторыі Вялікага княства Літоўскага XV—XVIII стст. / пад рэд. А. М. Янушкевіч — Мн.: 2014. — С. 36–37. — 508 с. — ISBN 978-985-7085-36-1
  7. ↑ Рыбчонак С. Паходжанне і радавод Валовічаў XV — пачатку XVII ст. // Unus pro omnibus: Валовічы ў гісторыі Вялікага княства Літоўскага XV—XVIII стст. / пад рэд. А. М. Янушкевіч — Мн.: 2014. — С. 35. — 508 с. — ISBN 978-985-7085-36-1
  8. 1 2 Валовічы 2014, с. 36.
  9. 1 2 Валовічы 2014, с. 32.
  10. 1 2 3 4 Валовічы 2014, с. 35.
  11. ↑ ЭнцВКЛ 2005.
  12. ↑ Валовічы 2014, с. 36—37.
  13. ↑ Валовічы 2014, с. 61—62.
  14. ↑ Валовічы 2014, с. 62—64.
  15. ↑ Валовічы 2014, с. 64—65.

Літаратура

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Іван_Грынькавіч_Валовіч&oldid=4542189"