Іван Сцяпанавіч Зайцаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іван Сцяпанавіч Зайцаў
Дата нараджэння 9 кастрычніка 1926(1926-10-09)
Месца нараджэння вёска Чонкі, Гомельская воласць, Гомельскі павет, Гомельскай губерні, РСФСР цяпер Гомельскі раён, Гомельскай вобласці
Дата смерці 16 красавіка 1945(1945-04-16) (18 гадоў)
Месца смерці Горад Зелаў, ландкрайс Лебус, Правінцыя Брандэнбург, Прусія, Германія
Месца пахавання
Прыналежнасць Сцяг СССР СССР
Род войскаў пяхота
Званне
Сяржант
Часць 301-я стралковая дывізія
1050-ы стралковы полк
Камандаваў камандзір аддзялення
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка» Ордэн Леніна

Іван Сцяпанавіч Зайцаў (9 кастрычніка 1926 года, вёска Чонкі, Гомельская воласць, Гомельскі павет, Гомельскай губерні, РСФСР (цяпер пасёлак Чонкі, чонкаўскага сельсавета Гомельскага раёна, Гомельскай вобласці) — 16 красавіка[1] 1945 года горад Зелаў, ландкрайс Лебус, правінцыя Брандэнбург, Прусія, Германія (цяпер ландкрайс Меркіш-Одэрланд, зямля Брандэнбург, Германія) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, камандзір стралковага аддзялення 9-й стралковай роты 105-а стралковага палка 301-й стралковай дыізіі 5-й ударнай арміі 1-а Беларускага фронта, сяржант. Герой Савецкага Саюза (1945, пасмяротна). Закрыў сваім целам амбразуру кулямёта.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў 1926 годзе ў весцы Чонкі ў наваколлі Гомеля ў сялянскай сям'і, атрымаў пачатковую адукацыю.

У лістападзе 1943 года, пасля вызвалення Гомеля быў прызваны ў РСЧА. Са снежня 1943 года ўдзельнічаў у баях на 3-ім Украінскім фронце і 1-ым Беларускім фронце.

На 16 красавіка 1945 года з'яўляўся камандзірам стралковага аддзялення ў 301-й стралковай дывізіі. Дывізія ў ходзе Берлінскай аперацыі ў гэты дзень наступала не левым фланзе 5-й ударнай арміі ў першым эшэлоне. 1050-ы стралковы полк наступаў на чыгуначную станцыю Вербіг у пяці кіламетрах на поўнач ад Зелава (цяпер у межах горада).

Дзейнічаў у складе штурмавой групы 3-га батальёна палка. На падыходах да станцыі падраздзяленне было спынена агнём з дзота і залегла. Камандзір аддзялення Зайцаў па сваёй ініцыятыве са звязкай гранат папоўз да дзота. Быў выяўлены ворагам, які засяродзіў на Зайцаве агонь, і сяржант быў паранены. Тым не меньш ён працягнуў рух да дзота, і калі да агнявой кропкі засталось некалькі метраў, кінуўся на яе і закрыў целам амбразуру.

Быў пахаваны ў Кюстрыне, у брацкай магіле каля стадыёна. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 31 мая 1945 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашыстскімі захопнікамі і паказаныя пры гэтым мужнасць і гераізм сяржанту Зайцаву Івану Сцяпанавічу пасмяротна нададзена званне Героя Савецага Саюза[2].

Імянем І. С. Зайцава названыя вуліцы ў Гомелі і Чонках, на будынку ПТВ № 56 Гомеля, у якім знаходзілася рамеснае вучылішча, дзе ў 1940 годзе вучыўся І. С. Зайцаў, усталяваная мемарыяльная дошка[3].

Зноскі

  1. Згодна з дадзенымі АБД «Мемарыял» — 19 красавіка
  2. Герой Советского Союза Зайцев Иван Степанович :: Герои страны. Архівавана з першакрыніцы 8 красавіка 2013.
  3. Герои Победы: И.С. Зайцев. Архівавана з першакрыніцы 8 красавіка 2013.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Іван Сцяпанавіч Зайцаў на сайце «Героі краіны»