Іосіф Васілевіч Матрунчык

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іосіф Васілевіч Матрунчык
Дата нараджэння 21 студзеня 1903(1903-01-21)
Месца нараджэння вёска Кайкава, Мінскі раён, Мінская вобласць
Дата смерці 9 мая 1945(1945-05-09) (42 гады)
Месца смерці Польшча
Месца пахавання
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў авіяцыя
Гады службы 19251945
Званне
Падпалкоўнік
Часць 326-я бамбардзіровачная авіяцыйная дывізія(руск.) бел.
Пасада лётчык-інспектар па тэхніке пілатавання
Бітвы/войны Савецка-фінская вайна
Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн Чырвонай Зоркі

Іосіф Васільевіч Матрунчык (19031945) — гвардыі падпалкоўнік Рабоча-сялянскай Чырвонай арміі, удзельнік савецка-фінскай і Вялікай Айчыннай войнаў, Герой Савецкага Саюза (1940).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Іосіф Матрунчык нарадзіўся 21 студзеня 1903 года ў вёсцы Кайкова (цяпер — Мінскі раён Мінскай вобласці Беларусі). Пасля заканчэння шасці класаў школы працаваў батраком, чорнарабочым. У лістападзе 1925 года Матрунчык быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. У 1932 годзе ён скончыў Арэнбургскую ваенную авіяцыйную школу летназаў, у 1934 годзе — Барысаглебскую ваенную авіяцыйную школу лётчыкаў[1].

Удзельнічаў у баях савецка-фінскай вайны, будучы камандзірам эскадрыллі 18-га хуткаснага бамбардыровачнага авіяпалка 15-й арміі. За час вайны здзейсніў 59 баявых вылетаў на бамбардзіроўку вялікіх колькасцяў фінскай баявой тэхнікі і жывой сілы, нанёсшы суперніку вялікія страты[1].

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 20 мая 1940 года за «мужнасць і гераізм, праяўленыя ў баях» капітан Іосіф Матрунчык быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» за нумарам 338[1].

Удзельнічаў у баях Вялікай Айчыннай вайны, быў цяжка паранены. Пасля ранення быў лётчыкам-інспектарам па тэхніцы пілатавання ў 326-й бамбардзіровачнай авіяцыйнай дывізіі(руск.) бел..

Загінуў 9 мая 1945 года, падарваўшыся на супрацьтанкавай міне(руск.) бел.. Пахаваны ў горадзе Піла Вялікапольскага ваяводства Польшчы[1].

Быў узнагароджаны двума ордэнамі Леніна, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, шэрагам медалёў[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.
  • Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. минск, 1984.
  • матрунчик И. В. // твои герои, Карелия. — Петрозаводск, 2005. — С. 153.