Алена Валер’еўна Ледзянёва

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Алена Валер’еўна Ледзянёва
Professor Alena Ledeneva, Laurence Cockroft, Michela Wrong and Paul Kett at Chatham House.jpg
Дата нараджэння 12 мая 1964(1964-05-12) (55 гадоў) ці 1964[1]
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці сацыёлаг, выкладчык універсітэта, эканаміст, палітолаг
Месца працы
Альма-матар
Сайт ucl.ac.uk/ssees/people/a…

Алена Валер'еўна Ледзянёва (англ.: Alena V.Ledeneva; нар. 12 мая 1964) — брытанскі сацыёлаг. Прафесар Школы славянскіх і ўсходнееўрапейскіх даследаванняў ва ўніверсітэцкім Каледжы Лондана. Вядомая сваімі работамі пра блат, хабарніцтва, тэлефоннае права і савецкую і постсавецкую карпаратыўнасць.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1986 годзе скончыла Новасібірскі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «эканамічная кібернетыка». У 1991—1996 гадах вучылася на факультэце сацыяльна-палітычнай тэорыі Кембрыджскага універсітэта, скончыла аспірантуру Кембрыджскага ўніверсітэта. З 1999 года выкладае ва ўніверсітэцкім каледжы Лондана. Была запрошаным прафесарам Цэнтра расійскіх і еўразійскіх даследаванняў імя Дэвіса ў Гарвардскім універсітэце (2005), у Манчэстэрскім універсітэце (2006), у Інстытуце палітычных даследаванняў у Парыжы (2010). Удзельнік міжнароднага дыскусійнага клуба Валдай ў 2005—2007 гадах. У сапраўдны момант кіруе адным з напрамкаў у буйным праекце Еўрапейскай Камісіі па даследаванні карупцыі — Anticorruption Policies Revisited: Global Trends and European Responses to the Challenge of Corruption (ANTICORRP)[3].

Агляд навуковай дзейнасці[правіць | правіць зыходнік]

Работы Ледзянёвай прысвечаны карупцыі, эканамічным злачынствам, нефармальным сувязям і патрон-кліенцкім адносінам. У сваёй першай кнізе «Russia's Economy of Favours: Blat, Networking and Informal Exchange»[2] яна аналізуе феномен блату — выкарыстання нефармальных кантактаў і асабістых сувязяў для атрымання тавараў і паслуг ва ўмовах савецкай сістэмы размеркавання. Вывучае гістарычныя, сацыя-эканамічныя і культурныя аспекты гэтай з'явы і яе ўплыў на постсавецкую Расію. Ледзянёва сцвярджае, што нягледзячы на ​​тое, што палітычныя і эканамічныя рэформы пасля распаду СССР змянілі расійскую штодзённасць, практыкі блату ўсё роўна заставаліся ключавымі для разумення сацыяльных і эканамічных праблем постсавецкай рынкавай эканомікі. У кнізе «How Russia Really Works»[3] Ледзянёва вывучае функцыянаванне палітыкі, бізнесу, СМІ і прававой сферы ў Расіі 1990-х гадоў. Яна асвятляе такія феномены, як наём спецыяльных фірмаў для чорнага піяру канкурэнтаў, выпрацоўванне схем сыходу ад падаткаў і асаблівасці правапрымянення. На яе думку, гэтыя з'явы адначасова падсілкоўвалі і падточваюць функцыянаванне фармальных інстытутаў. У кнізе «Can Russia Modernise?»[4] Ледзянёва апісвае нефармальныя сеткі, якія фарміруюць расійскую «сістэму», гэта значыць схемы сакрэтнага кіравання. Яна ставіць пад сумнеў ролю фармальнай ўладнай вертыкалі і вылучае альтэрнатыўную тэорыю прыняцця рашэнняў у сучаснай Расіі.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.