Алена Уладзіміраўна Хрусталёва

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Алёна Хрусталёва Біятланіст
Elena Khrustaleva - 20-01-2010.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Алёна Уладзіміраўна Хрусталёва
Грамадзянства Сцяг Расіі Расія
Сцяг Беларусі Беларусь
Сцяг Казахстана Казахстан
Дата нараджэння 28 верасня 1980(1980-09-28) (38 гадоў)
Месца нараджэння Краснаярск, Расія
Кар'ера (Кубак свету)
Медалі
Біятлон
Алімпійскія гульні
Серабро Ванкувер 2010 індывідуальная гонка 15 км
Азіяцкія гульні
Бронза Чанчунь 2007 пераследванне 10 км
Серабро Чанчунь 2007 эстафета 4x6 км
Серабро Алматы 2011 спрынт 7,5 км
Золата Алматы 2011 індывідуальная гонка 15 км
Золата Алматы 2011 эстафета 4х6 км
Чэмпіянаты Еўропы
Золата Форні-Авольтры 2003 індывідуальная гонка 15 км
Золата Форні-Авольтры 2003 эстафета 4x6 км
Золата Новасібірск 2005 эстафета 4x6 км
Чэмпіянат Азіі
Золата Алматы 2014 спрынт 7,5 км
Серабро Алматы 2014 пераследванне 10 км
Бронза Алматы 2014 мас-старт 12,5 км
Летні біятлон (крос)
Чэмпіянаты свету
Серабро Отэпя 2007 мас-старт 5 км
Серабро Отэпя 2007 спрынт 3 км
Бронза Обергоф 2009 пераследванне 5 км

Алё́на Уладзі́міраўна Хрусталё́ва (нар. 28 верасня 1980, Краснаярск) — казахстанская (раней — расійская і беларуская) біятланістка, удзельніца Алімпійскіх гульняў 2010 года ў Ванкуверы, Алімпійскіх гульняў 2002 года, трохразовая чэмпіёнка Еўропы. Сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 2010 у Ванкуверы ў індывідуальнай гонцы на 15 км, Заслужаны майстар спорту Расіі, заслужаны майстар спорту Рэспублікі Казахстан.

Спартыўная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Да таго, як займацца біятлонам, Алёна займалася са сваім бацькам лыжамі. Бацька Алёны, калі ёй было 11 гадоў і яна яшчэ вучылася ў Краснаярску, вырашыў аддаць дачку ў біятлон, так як трэнеры, якія працавалі ў лыжных гонках, не спадабаліся яму з-за жорсткай сістэмы навучання. Першым яе настаўнікам у біятлоне быў Віктар Іванавіч Ермакоў[1].

Да сезону 2000/01 і ў сезоне 2002/03 — 2006/07 выступала за Расію, у сезоне 2001/02 — за Беларусь.

З 2006 года Алёна Хрусталёва выступае за Казахстан, атрымала грамадзянства Рэспублікі Казахстан. Пасля пераезду ў Алматы яна стала трэніравацца з трэнерамі Віктарам Смірновым і Мікалаем Зелянковым.

У 2007 годзе Алёна Хрусталёва стала двухразовым прызёрам Азіяцкіх гульняў 2007 года ў складзе зборнай Казахстана.

За сваю кар’еру Алёна чатыры разы трапляла ў дзесятку лепшых на этапах Кубка свету, у тым ліку стала шостай у індывідуальнай гонцы на чэмпіянаце свету 2009 года.

У лістападзе 2009 года, напярэдадні XXI зімовых Алімпійскіх гульняў у Ванкуверы, Алёна знялася ў адкрытай фотасесіі для друкаванага выдання — казахстанскага выпуску «men's Health», што прывяло да скандалу[2].

Алёна адзначыла, што па прычыне стомленасці пасля бліскучых для яе Азіяцкіх гульняў 2011 года, была вымушана прапусціць сезон 2011/2012 года[3].

Алёна і галоўны трэнер зборнай, Андрэй Галаўко, адзначылі, што будуць разглядаць сезон 2012/2013 як эксперыментальны і засяродзяцца на чэмпіянаце свету ў Нове-Места[4][5].

Алімпійскія гульні 2010 года ў Ванкуверы[правіць | правіць зыходнік]

Напярэдадні Алімпійскіх гульняў 2010 года ў Ванкуверы перад біятланісткай была пастаўлена мэта трапіць у шасцёрку лепшых.

13 лютага заняла 5-е месца ў спрынтарскай гонцы на 7,5 км з вынікам 20 хвілін 19,6 секунды. 16 лютага заняла 11-е месца ў гонцы пераследвання на 10 кіламетраў з чатырма агнявымі рубяжамі з вынікам 31 хвіліна 42 секунды і трыма промахамі. 18 лютага былі разыграны алімпійскія медалі ў індывідуальнай гонцы на 15 км. На першым рубяжы Алёна адстралялася без промахаў, адстаючы ад лідэра Туры Бергер на 15 секунд (13 пазіцыя). На другой стральбе першай зноў ішла Бергер, за яе Хрусталёва (+36), дынаміка — 15 секунд на крузе. На трэцім агнявым рубяжы яны зноў не прамахнуліся, на чацвёртым — Бергер зрабіла адзін промах, але дзякуючы выдатнай хуткасці стала алімпійскай чэмпіёнкай, Хрусталёва фінішавала другой з адставаннем 20,7 секунд і заваявала сярэбраны медаль[6].

22 лютага Хрусталёва прыняла ўдзел у фінале гонак з мас-старту на 12,5 км, дзе заняла 27-е месца, з адставаннем ад заняўшай першае месца Магдалены Нойнер +3,19.6 с, прамазаўшы 5 раз (2-2-1-0). У той жа дзень у Алімпійскай вёсцы Уістлера Алёну Хрусталёву з сярэбраным медалём павіншаваў віцэ-міністр турызму і спорту Казахстана Талгат Ермягіяеў, ёй былі ўручаны 5 тысяч долараў ЗША, а яе настаўніку — Віктару Смірнову — 3 тысячы долараў ЗША[7].

Удзел у Алімпійскіх гульнях[правіць | правіць зыходнік]

Год Месца правядзення Інд Спр Пр МС Эст
2002 Сцяг ЗША Солт-Лэйк-Сіці - 33 30 не была 7
2010 Сцяг Канады Ванкувер 2 5 11 27 14

Зноскі

  1. Юлия Миленькая. Елена Хрусталёва: «К каждому старту я подхожу с равной ответственностью» // PROСПОРТ Казахстан. — 23 лютага 2010. — ISSN 1998-7900.
  2. Газета «Комсомольская правда»: «Елена Хрусталева, биатлонистка, которая разделась перед Олимпиадой»
  3. Елена Хрусталева: «Нынешний сезон рассматриваю как экспериментальный». Архівавана з першакрыніцы 11 студзеня 2013. Праверана 6 студзеня 2013.
  4. Елена Хрусталева: «Буду участвовать почти во всех стартах сезона». Архівавана з першакрыніцы 11 студзеня 2013. Праверана 6 студзеня 2013.
  5. Андрей Головко: «У Хрусталевой свои цели и задачи». Архівавана з першакрыніцы 11 студзеня 2013. Праверана 6 студзеня 2013.
  6. Владимир Литвинов. ХРУСТАЛева в серебре // PROСПОРТ Казахстан. — 23 лютага 2010. — ISSN 1998-7900.
  7. Михаил Васильев. Талгат Ермегияев: «Олимпиада – хорошо, Азиада – лучше» // Время. — 24 лютага 2010.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]