Аляксандр Асіпчык

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Асіпчык

Прафесія пісьменнік, грамадскі дзеяч, рэлігійны дзеяч
Нараджэнне 1 красавіка 1909(1909-04-01)
Смерць 14 сакавіка 1990(1990-03-14) (80 гадоў)
Пахаванне

Аляксандр Асіпо́віч-Асі́пчык (1 красавіка 1909, Слонім[1], Гродзенская губерня, або в. Пляшкі — 14 сакавіка 1990, Джэксан[en], Нью-Джэрсі, ЗША) — беларускі грамадскі і царкоўны дзеяч. У беларускім перыядычным друку выступаў пад псеўданімам Зніч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Паходзіў з беларускай праваслаўнай сям’і. У час Першай сусветнай вайны сям’я (7 асоб) з’ехала ў бежанства ў Чалябінскую губерню. Там ад сухотаў памёр бацька і потым яшчэ дзве сястры. Падчас вяртання на бацькаўшчыну ў 1921 годзе памерла маці, пакінуўшы Алеся з сястрой сіротамі. Дзеці трапілі пад апеку Чырвонага Крыжа, які перадаў іх у прытулак на тэрыторыі Жыровіцкага манастыра.

Служыў у 4-м авіяцыйным палку ў Торуні. З 1932 да 1935 жыў у Вільні.

У гады Другой сусветнай вайны браў удзел у дзейнасці беларускіх грамадскіх і культурна-нацыянальных арганізацый. Стварыў у верасні 1941 года ў Слоніме Рамесную школу. Увесну 1942 года ажаніўся з інструктаркай школы Верай Сілівончык.

Быў прыхільнікам беларусізацыі праваслаўнай царквы, удзельнік Беларускага Царкоўнага Сабору 1942 года[1]. Увосень 1943 года арыштаваны немцамі па даносе. Разам з ім тады былі схоплены Стэфа Лыскавец — народная спявачка, Сяргей Новік-Пяюн — дырэктар Слонімскага музея, паэт, і іншыя беларускія дзеячы. Праз пэўны час вызвалены з-пад арышту.

Ад лета 1944 г. — на эміграцыі ў Германіі. Матэрыяльна падтрымліваў беларускіх скаўтаў у г. Рэгенсбургу. Супрацоўнічаў з беларускім праваслаўным часопісам «Звіняць званы Святой Сафіі». Быў асабіста знаёмы з Юркам Стукалічам.

Спачатку шчыльна супрацоўнічаў з беларускімі епіскапамі, а пасля пераходу іх у 1946 годзе ў склад РЗПЦ стаў іх праціўнікам. У 1947 г. у Заходняй Германіі заснаваў Беларускае праваслаўнае таварыства Жыровіцкай Божай Маці, што мела суполкі ў розных краінах[1]. У 1947 годзе выдаў кнігу «Цудатворны Абраз Жыровіцкае Божае Маці і Жыровіцкі манастыр»[2].

У сакавіку 1950 г. выехаў у ЗША. Пэўны час жыў у Нью-Ёрку. Пазней працаваў у г. Нью-Брансуіку на фабрыцы. Пасля пяці гадоў побыту ў г. Таронта (Канада) вярнуўся ў ЗША. Адзін з ініцыятараў і заснавальнікаў Жыровіцкага праваслаўнага брацтва. З 1950-х гадоў быў звязаны з Рускім аб’яднаннем таварыства ўзаемадапамогі (РАТУА). Выступаў на старонках беларускіх эмігранцкіх выданняў («Беларускі праваслаўны каляндар на 1968 г.», Нью-Ёрк, 1967, «Бацькаўшчына», «Беларус» і інш.). У 19481965 гадах выдаваў часопіс «Сіла веры»[1]. Апошнія гады жыцця правёў у г. Джэксане[en] (штат Нью-Ёрк), дзе і памёр. Пахаваны там жа на мясцовых могілках «Фармы РАТУА».

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Цудатворны Абраз Жыровіцкае Божае Маці і Жыровіцкі Манастыр, 1947, Баварыя
  • Я Сьвятло Сьвету. Сьвятыя Беларускага народу, 1984

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.