Анатоль Аляксандравіч Афанасьеў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Анатоль Аляксандравіч Афанасьеў
Дата нараджэння 14 студзеня 1942(1942-01-14)
Месца нараджэння
Дата смерці 19 снежня 2020(2020-12-19) (78 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці фізік
Навуковая сфера фізіка
Месца працы
Навуковая ступень доктар фізіка-матэматычных навук (1987)
Навуковае званне
Альма-матар
Прэміі
Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь
Узнагароды
Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь

Анатоль Аляксандравіч Афанасьеў (нар. 14 студзеня 1942, с. Малы Узень, Саратаўская вобласць, РСФСР) — беларускі фізік. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2004), доктар фізіка-матэматычных навук (1987), прафесар (1991). Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь (2012).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Саратаўскі дзяржаўны ўніверсітэт ім. М. Г. Чарнышэўскага(1967). У 1967—1994 гадах — аспірант, малодшы, старшы, вядучы, галоўны навуковы супрацоўнік Інстытута фізікі АН БССР. У 1994—1998 гадах — загадчык лабараторыі, з 1998 года намеснік дырэктара па навуковай рабоце Інстытута фізікі ім. Б. І. Сцяпанава Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

З 2003 года — першы намеснік старшыні, з 2006 года — старшыня Вышэйшай атэстацыйнай камісіі Рэспублікі Беларусь[1].

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Навуковыя працы ў галіне нелінейнай оптыкі і лазернай фізікі. Выканаў тэарэтычныя даследаванні па абарачэнні хвалевага фронту пры чатыроххвалевым змешванні і вымушаным рэзанансным рассейванні, рэзанансным ўзаемадзеянні магутнага лазернага выпраменьвання са шчыльнымі асяроддзямі і перабудоўваемым лазерам на фарбавальніках з размеркаванай адваротнай сувяззю. Прадказаў рэжымы гістэрэзіснага адлюстравання святла ад шчыльнага рэзананснага асяроддзя, якое праяўляе ўнутраную аптычную бістабільнасць, а таксама магчымасць істотнага зніжэння парогавага значэння канстанты дыполь-дыпольных узаемадзеянняў за кошт укладу ў палярызуемасць нерэзанансных пераходаў. Развіў тэорыю прасторава-часавай дынамікі сустрэчных лазерных пучкоў у перыядычна мадуліраваных нелінейных асяроддзях, якая паслужыў асновай стварэння вузкапалосных перабудоўваемых лазераў на фарбавальніках пікасекунднага дыяпазону.

Аўтар больш за 300 навуковых прац.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2000, у сааўтарстве) — за цыкл прац «Даследаванне нелінейна-аптычных з’яў і стварэнне на гэтай аснове новых высокаэфектыўных крыніц лазернага выпраменьвання».

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Transient Regime of a Dynamic Distributed Feedback Laser: Theory and Numerical Analysis (with P.А.Аpanasevich, М.V.Коrol’kov) // IEEE. 1987. Vol.QE-23, № 5. P. 533—538.
  • Multiconical emission at light counterpropagation in a resonant medium (with B.A.Samson) // Phys. Rev. A, 1996. Vol.53. P. 591.
  • Оптические солитоны в плотных резонансных средах (совм. с Р. А. Власовым, А. Г. Черствым) // ЖЭТФ. 2000. Т.117, вып.3. С. 489—495.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]