Антон Іванавіч Войцік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Антон Іванавіч Войцік
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 1898
Месца нараджэння:
Дата смерці: 28 сакавіка 1948(1948-03-28)
Пахаванне:
Жонка: Зоська Верас
Дзеці: Галіна Антонаўна Войцік
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: журналіст, рэдактар, перакладчык

Антон Іванавіч Войцік (псеўданім: А.Войніч; 1898, в. Вярэнькі Параф’янаўскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні — 28 сакавіка 1948) — журналіст, рэдактар, перакладчык. Муж Зоські Верас.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З 17 гадоў працаваў рабочым на Украіне, у рыбалоўнай арцелі ў Саратаве. Удзельнік 1-й сусветнай вайны. У 19181923 арганізатар спажывецкіх кааператываў у Параф’янаўскай воласці, беларускі агітатар падчас выбарчай кампаніі ў Сойм 1922 года. З 1924 у Вільні як журналіст, затым рэдактар газеты «Сялянская праўда». Арыштаваны польскай дэфензівай у 1924 пасля выдання 50-га нумару газеты. Віленскім акруговым судом прыгавораны да 2-х гадоў турмы. Сядзеў у Лукішках. У зняволенні перакладаў з рускай і ўкраінскай моваў апавяданні і навукова-папулярныя нарысы, потым апублікаваныя ў часопісе «Заранка». У рукапісе захаваўся пераклад аповесці К. Гамсуна «Голад». У 1930 і 1936 падвяргаўся судоваму праследаванню як выдавец беларускіх адрыўных календароў. Пасля 2-й сусветнай вайны ў Савецкай Літве быў кіраўніком рэспубліканскага аддзела Саюздруку. У ЦДА Літвы захоўваюцца 2 судовыя справы Войціка.

Пахаваны на Панарскіх могілках побач з жонкай[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]