Арсенцій Гаўрылавіч Юхнавец

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Дата нараджэння 28 ліпеня (10 жніўня) 1916
Месца нараджэння
Дата смерці 2 жніўня 1944(1944-08-02) (28 гадоў)
Месца смерці
Род войскаў артылерыя[d]
Званне старшына
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Герой Савецкага Саюза
ордэн Леніна ордэн Чырвонага Сцяга

Арсенцій Гаўрылавіч Юхнавец (28 ліпеня (10 жніўня) 1916, в. Бераснёўка, цяпер Докшыцкі раён, Віцебская вобласць — 20 жніўня 1944) — удзельнік польскага пахода РСЧА (1939) і Вялікай Айчыннай вайны, памочнік камандзіра ўзвода 378-га знішчальна-процітанкавага артылерыйскага палка 7-й арміі(руск.) бел. 1-га Беларускага фронту, Герой Савецкага Саюза, старшыня[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Юхнавец, беларус па нацыянальнасці, нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Атрымаўшы толькі пачатковую адукацыю, пасля уладкаваўся трактарыстам у калгас. У рады Савецкай Арміі ўступіў ў 1938 годзе. Юхнавец прымаў удзел у вызваленні Заходняй Беларусі ў 1939 годзе[2][3][4][5][1].

У 1940 годзе працаваў трактарыстам у Бягомльскую МТС(руск.) бел.. На фронце з 1941 года (паводле іншых звестак, з лютага 1943 года[2][4]), вадзіцель, франтавы разведчык, артылерыст.

Удзельнічаў у абароне Масквы, Курскай бітве, вызваленні Беларусі і Польшчы[1]. Памочнік камандзіра ўзвода старшына А. Г. Юхнавец вызначыўся ў баях пад Брэстам, асабіста паланіўшы 27 салдат праціўніка[3][5].

Да ліпеня 1944 года быў памочнікам камандзіра ўзвода 378-га знішчальна-супрацьтанкавага артылерыйскага палка 70-й арміі 1-га Беларускага фронту. 26 ліпеня 1944 года праводзілася разведка праціўніка ў вёсцы Беразуўка (на паўночны ўсход ад горада Бела-Падляска), і старшына Юхнавец паланіў двух варожых салдат і здолеў даставіць іх у штаб палка. На наступны дзень, 27 ліпеня, старшына выйшаў на калону праціўніка і здолеў нейтралізаваць галаўную машыну, адкарэктаваўшы агонь савецкай артылерыі на сябе. Аперацыя прывяла да знішчэння 30 машын з ваеннымі грузамі і 150 ворагаў[1].

Загінуў 20 жніўня 1944 года ў баях пад Варшавай[1]. Пахаваны ў в. Множ (Польшча)[2][5][1].

25 верасня 1944 гады Юхнаўцу было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Быў кандыдатам у члены КПСС[2][3][4][5].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Званне Героя Савецкага Саюза прысвоена 25.09.1944 г. За свае заслугі ў час баёў на Курскай дузе ў 1943 г. быў узнагароджаны ордэнам Чырвонага Сцяга.

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

Імем А. Г. Юхнаўца названы вуліца ў Бягомлі і Докшыцах і школа ў в. Бераснёўка[1], на доме, дзе ён нарадзіўся, устаноўлена мемарыяльная дошка.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Юхновец Арсентий Гаврилович // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 713-714. — 737 с.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Шкадов, 1988
  3. 3,0 3,1 3,2 Цярохін, 1985
  4. 4,0 4,1 4,2 Беларуская энцыклапедыя, 2004
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Их именами названы, 1987

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Юхнавец Арсенцій Гаўрылавіч // Памяць: гісторыка-дакументальная хроніка Докшыцкага раёна / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]; маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн., 2004. — С. 377.
  • Беларуская энцыклапедыя / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. — Т. 18. Кн. 1: Дадатак: Шчытнікі — Яя. — 472 с. — ISBN 985-11-0295-4.
  • Цярохін С. Ф. Радзіма Юхнаўца Арсенція Гаўрылавіча // Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Віцебская вобласць — Мн.: БелСЭ, 1985. — С. 245. — 496 с. — 8000 экз.
  • Герои Советского Союза / Пред. ред коллегии И. Н. Шкадов(руск.) бел. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2. Любов — Яршук. — 863 с.
  • Юхновец Арсентий Гаврилович // Их именами названы…: Энцикл. справочник / Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1987. — С. 704. — 711 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Арсенцій Гаўрылавіч Юхнавец на сайце «Героі краіны»