Барыс Пятровіч Захарчэня

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Барыс Пятровіч Захарчэня
Дата нараджэння

1 мая 1928(1928-05-01)

Месца нараджэння

Орша,
Беларуская ССР, СССР

Дата смерці

10 красавіка 2005(2005-04-10) (76 гадоў)

Месца смерці

Санкт-Пецярбург, Расійская федэрацыя

Грамадзянства

Flag of the Soviet Union.svg СССР →
Сцяг Расіі Расія

Навуковая сфера

оптыка

Месца працы

Фізіка-тэхнічны інстытут АН СССР

Навуковая ступень

доктар фізіка-матэматычных навук[d]

Навуковае званне

акадэмік РАН

Альма-матар

Ленінградскі дзяржаўны ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Я. Ф. Грос[1]

Узнагароды і прэміі
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені
Ленінская прэмія Дзяржаўная прэмія СССР — 1976

Барыс Пятровіч Захарчэня (1 мая 1928, Орша10 красавіка 2005, Санкт-Пецярбург) — савецкі і расійскі вучоны-фізік, акадэмік Расійскай акадэміі навук.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Барыс Пятровіч Захарчэня нарадзіўся ў Оршы. У 1932 пераехаў у Ленінград. У 1952 годзе скончыў фізічны факультэт Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Затым працаваў у Фізіка-тэхнічным інстытуце АН СССР. У 1963 годзе ўступіў у КПСС. У 1966 годзе абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Магнітааптычныя з'явы ў крышталях». З 1972 года выкладаў у Ленінградскім электратэхнічным інстытуце. 23 снежня 1976 г быў абраны членам-карэспандэнтам Акадэміі навук СССР. 11 чэрвеня 1992 г быў абраны акадэмікам РАН па спецыяльнасці «фізіка».

Навуковыя дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Адкрыў штарк-эфект эксітона і іанізацыю эксітонных станаў ў слабых знешніх палях. Сумесна з А. Ф. Гросам адкрыў асцыляцыі магнітапаглынання ў закісу медзі. Даказаў існаванне квазіаднамерных эксітонаў.

Узнагароды і прэміі[правіць | правіць зыходнік]

  • Ленінская прэмія (1966);
  • Дзяржаўная прэмія СССР (1976);
  • Залаты медаль імя П. М. Лебедзева (1996);
  • Ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені (1998);
  • Прэмія імя А. М. Іофе (2004)

Зноскі

  1. Барыс Пятровіч Захарчэня (да 70-годдзя з дня нараджэння) (руск.)  (pdf). Фізіка цвёрдага цела том 40 №6. Сайт часопісаў, публікуемых інстытутам Іофэ (1998). Праверана 12 сакавіка 2012.