Бельгійскае Конга

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Калонія Бельгіі
Бельгійскае Конга
Congo Belge
Belgisch Kongo
Сцяг Дэмакратычнай Рэспублікі Конга Герб Дэмакратычнай Рэспублікі Конга
Сцяг Дэмакратычнай Рэспублікі Конга Герб Дэмакратычнай Рэспублікі Конга
Дэвіз: ««Travail et Progrès»
(«Праца і прагрэс»)»
Гімн: Гімн Бельгіі
Map-belgian-congo.jpg
< Flag of Congo Free State.svg
Flag of the Democratic Republic of the Congo (2003–2006).svg >
1908 — 1960

Сталіца Леапольдвіль
Найбуйнейшыя гарады Леапольдвіль, Стэнлівіль, Элізабетвіль
Мова(ы) французская (афіцыйная)
Афіцыйная мова французская мова і нідэрландская
Грашовая адзінка Кангалезскі франк
Плошча
  • 2 345 410 км²
Форма кіравання калонія
Кароль Бельгіі
 • 19081909 Леапольд II
 • 19091934 Альбер I
 • 19341951 Леапольд III
 • 19511960 Балдуін I
Commons-logo.svg Бельгійскае Конга на Вікісховішчы

Бельгійскае Конга — калонія Бельгіі, якая існавала на тэрыторыі сучаснай Дэмакратычнай Рэспублікі Конга пасля таго, як 15 лістапада 1908 года кароль бельгійцаў Леапольд II прадаў Незалежную дзяржаву Конга бельгійскай дзяржаве, і да абвяшчэння незалежнасці Конга 30 чэрвеня 1960 года. На чале калоніі стаяў генерал-губернатар, які прызначаўся бельгійскім парламентам. Сталіцамі з'яўляліся гарады Бома (да 1926) і (пазней) Леапольдвіль; іншыя буйныя цэнтры — Стэнлівіль і Элізабетвіль.

Асноўная эканамічная дзейнасць была засяроджана ў правінцыі Катанга. Галоўным артыкулам прыбытку была здабыча карысных выкапняў. У гады нацысцкай акупацыі Бельгіі горнарудная прадукцыя Конга вывозілася ў Вялікабрытанію і ЗША[1]. У прыватнасці, менавіта ў Катанзе быў атрыманы уран для атамных бомбаў, скінутых на Хірасіму і Нагасакі[2].

У 1921 г. баптысцкі прапаведнік Сымон Кимбангу заснаваў нацыянальна-вызваленчы рух кімбангізм пад лозунгам «Конга — кангалезцам». Спачатку гэта былі таемныя таварыствы, пасля вайны ім на змену прыйшлі культурна-асветніцкія супольнасці, прафсаюзы арганізацыі і палітычныя партыі. На чале нацыянальна-вызваленчага руху ўсталі Патрыс Лумумба (Нацыянальны рух Конга) і Жазеф Касавубу (Альянс баконга). Пасля здабыцця ў 1960 годзе незалежнасці Рэспубліку Конга ахапіў востры палітычны крызіс. Актывізаваліся сепаратысцкія сілы, былі абвешчаны Рэспубліка Катанга на чале з М.Чамбэ і дзяржава Паўднёвае Касаі на чале з А.Калонджы. Крызіс працягваўся 5 гадоў, да прыходу да ўлады Жазефа Мабуту. За гэты час у краіне гвалтоўнай смерцю загінула больш за 100 тыс. чалавек.[3]

Зноскі

  1. История Заира Архівавана 20 кастрычніка 2013. в Большой советской энциклопедии
  2. Andrew Jon Rotter. Hiroshima: The World's Bomb. Oxford University Press, 2008. Page 63.
  3. Africa 1960 - 1970: Chronicle and Analysis