Бухарудзін Юсуф Хабібі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бухарудзін Юсуф Хабібі
індан.: Jusuf Habibie
Foto Presiden Habibie 1998.jpg

3-і прэзідэнт Інданезіі[d]
21 мая 1998 — 20 кастрычніка 1999
Папярэднік Мухамед Сухарта
Пераемнік Абдурахман Вахід
7-ы віцэ-прэзідэнт Інданезіі[d]
10 сакавіка 1998 — 21 мая 1998
Папярэднік Try Sutrisno[d]
Пераемнік Мегаваці Сукарнапутры

Нараджэнне 25 чэрвеня 1936(1936-06-25)[1][2][…]
Смерць 11 верасня 2019(2019-09-11)[4][5][6] (83 гады)
Імя пры нараджэнні індан.: Bacharuddin Jusuf Habibie
Бацька Alwi Abdul Jalil Habibie[d]
Маці Tuti Marini Puspowardojo[d]
Жонка Hasri Ainun Habibie[d]
Дзеці Ilham Akbar Habibie[d] і Thareq Kemal Habibie[d]
Веравызнанне іслам
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, інжынер
Аўтограф Signature of B. J. Habibie.svg
Узнагароды
Grand Cross of the Order of Civil Merit ордэн «Зорка Рэспублікі Інданезіі» Bintang Mahaputra
Сайт habibiecenter.or.id
Commons-logo.svg Бухарудзін Юсуф Хабібі на Вікісховішчы

Бухарудзін Юсуф Хабібі (25 чэрвеня 1936, Парэ-Парэ, Паўднёвае Сулавесі — 11 верасня 2019) — інданезійскі дзяржаўны і грамадскі дзеяч.

Прэзідэнт Інданезіі[правіць | правіць зыходнік]

У студзені 1998 года ва ўмовах рэзкага паслаблення эканомікі і ўнутрыпалітычнай напружанасці з-за наступстваў фінансавага крызісу Сухарта быў абраны на чарговы, ужо сёмы прэзідэнцкі тэрмін. Хабібі ў сакавіку 1998 быў абраны віцэ-прэзідэнтам краіны. З прычыны масавых хваляванняў ўжо 21 мая 1998 года Сухарта вымушаны быў пакінуць свой пост, і ў той жа дзень Хабібі стаў новым прэзідэнтам краіны.

Новы кабінет міністраў, сфарміраваны Хабібі, не моцна адрозніваўся ад ранейшага ўрада, які ўзначальвае Сухарта. Кабінет змог збольшага стабілізаваць фінансава-эканамічную жыццё краіны. Палітыка Хабібі насіла больш ліберальны характар, чым у яго папярэдніка. Ужо ў верасні 1998 года Хабібі выдаў інструкцыі аб забароне раней заахвочваецца дыскрымінацыі «некарэнных» жыхароў краіны, перш за ўсё кітайцаў. У студзені 1999 Хабібі абвясціў аб маючым адбыцца рэферэндуме па пытанні аб незалежнасці Усходняга Тымору, доўгі час акупаванага інданезійская войскамі. 30 жніўня 1999 г. рэферэндум адбыўся, і жыхары Усходняга Тымору выказаліся за незалежнасць.

Аднак, Хабібі працягваў асацыявацца з ранейшай элітай краіны і вымушаны быў неўзабаве пакінуць свой пост. Пасля выбараў у Народны кансультатыўны кангрэс, што адбыліся 7 чэрвеня 1999 года, на якіх «Галкар» атрымала толькі 20 адсоткаў галасоў, доля Хабібі была вырашана. 20 кастрычніка 1999 года парламент абраў новым прэзідэнтам даўняга апазіцыянера ісламісцкага толку Абдурахмана Вахіда, і Хабібі пакінуў свой пост.

Зноскі