Валерый Уладзіміравіч Цыганенка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Валерый Цыганенка
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Валерый Уладзіміравіч Цыганенка
Нарадзіўся 21 ліпеня 1981(1981-07-21)[1] (38 гадоў)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 197 см
Вага 83 кг
Пазіцыя абаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Іслач
Пасада галоўны трэнер дубля
Кар’ера
Маладзёжныя клубы
Беларусь Трактар (Мінск)
Беларусь Атака (Мінск)
Беларусь Алімпія (Мінск)
Клубная кар’ера*
2000 — 2001 Беларусь Трактар (Мінск) 26 (1)
2002 — 2003 Беларусь Камунальнік (Слонім) 56 (8)
2004 Беларусь ЗЛіН (Гомель) 21 (2)
2005 Фінляндыя ТП-47 (Торніа) 8 (0)
2006 Беларусь Камунальнік (Слонім) 7 (1)
2006 Беларусь Сноў 12 (3)
2007 Літва Шаўляй 29 (1)
2008 Беларусь Ліда 12 (0)
2008 Беларусь БДАТУ-Ніва (Самахвалавічы) 11 (2)
2009 Беларусь СКВІЧ (Мінск) 12 (0)
2009 Арменія Арарат (Ерэван) 11 (1)
2010 Кыргызстан Абдыш-Ата (Кант) 20 (14)
2011 Таджыкістан Худжанд
2012 Беларусь Ведрыч-97 (Рэчыца) 25 (3)
2013 — 2017 Беларусь Іслач (Мінскі раён) 88 (5)
Трэнерская кар’ера
2017 Беларусь Іслач (Мінскі раён) дубль
2018 — 2019 Беларусь Іслач (Мінскі раён) трэнер
2020 — Беларусь Іслач (Мінскі раён) дубль

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 21 студзеня 2020.


Валерый Цыганенка (нар. 21 ліпеня 1981, Мінск) — былы беларускі футбаліст, абаронца. У цяперашні час працуе галоўным трэнерам дубліруючага складу клуба «Іслач».

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец мінскіх футбольных школ «Трактар», «Атака» і «Алімпія», у 2002 годзе ўслед за трэнерам Барысам Лазарчыкам перабраўся ў слонімскі «Камунальнік». У 2004 годзе выступаў за ЗЛіН, па заканчэнні сезона атрымаў прапанову перайсці ў «Ведрыч-97», які выйшаў у Вышэйшую лігу. Аднак з-за недахопу сродкаў рэчыцкі клуб адмовіўся ад удзелу ў мацнейшым дывізіёне, а Валерый разам з суайчыннікам Анатолем Какшаровым пераехаў у фінскі клуб ТП-47. Пазней вярнуўся ў Беларусь, дзе гуляў за клубы ніжэйшых дывізіёнаў, у 2007 годзе выступаў за літоўскі «Шаўляй».

У 2009 годзе па прапанове Віталя Ледзянёва адправіўся ў Арменію ў клуб «Арарат», а ў наступны год перайшоў у адзін з наймацнейшых кыргізскіх клубаў «Абдыш-Ата». У 2011 годзе гуляў у Таджыкістане, а пасля падпісаў кантракт з узбекскім «Наўбахорам», аднак з-за медыцынскіх праблем вымушаны быў хутка пакінуць каманду[2].

У 2012 годзе вярнуўся ў Беларусь. Адгуляўшы год за рэчыцкі «Ведрыч-97», перайшоў у склад дэбютанта Першай лігі клуб «Іслач». У 2015 разам з «Іслаччу» перамог у Першай лізе. Па заканчэнні сезона 2015 вырашыў завяршыць кар’еру і перайсці на трэнерскую працу[3], аднак у выніку быў заяўлены на сезон 2016. 1 красавіка 2016 года ў 34-гадовым узросце дэбютаваў у беларускай Вышэйшай лізе ў матчы з «Нафтанам» (2:0), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы, а 8 мая ўжо правёў поўны матч супраць «Мінска» (1:0) на пазіцыі цэнтральнага абаронцы[4]. Пазней згуляў за «Іслач» яшчэ ў некалькіх матчах, дзе звычайна дзейнічаў у абароне, але часам быў нападнікам.

Трэнерская кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

У студзені 2017 года завяршыў кар’еру і поўнасцю перайшоў на трэнерскую працу ў «Іслачы»[5]. У сезоне 2017 уваходзіў у трэнерскі штаб дубля, дзе быў гуляючым трэнерам. У канцы сезона таксама прыцягваўся да асноўнай каманды, у адным матчы выйшаў на замену.

У студзені 2018 года стаў асістэнтам галоўнага трэнера асноўнай каманды «Іслачы» Віталя Жукоўскага[6]. У студзені 2020 года быў прызначаны галоўным трэнерам дубліруючага складу[7].

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]