Венеты Адрыятыкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Венеты
Расселение венетских племён.svg
Рассяленне венетаў
Агульная колькасць
Рэгіёны пражывання Венета
Мова венецкая мова
Рэлігія політэізм
Блізкія этнічныя групы

Венеты (лац.: Veneti) - старажытны індаеўрапейскі народ на поўначы Адрыятыкі.

Паходжанне[правіць | правіць зыходнік]

Страбон лічыў венетаў Адрыятыкі часткай венетаў-кельтаў, аднак у яго час было прынята лічыць, што венеты — нашчадкі малаазіяцкіх энетаў[1].

Нягледзячы на тое, што ад венетаў захавалася дастаткова шмат запісаў на іх роднай мове, паходжанне гэтага народа ў наш час з'яўляецца дыскусійным. Большасць сучасных даследчыкаў адносіць іх або да ілірыйцаў, або да італікаў, або да самастойнай групы індаеўрапейцаў.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Венеты з'явіліся на поўначы адрыятычнага ўзбярэжжа сучаснай Італіі ў канцы 2 тысячагоддзя да н. э., адкуль яны выціснулі больш старажытны народ эўганеі, што насяляў гэтую тэрыторыю з часоў неаліту і быў вымушаны зысці ў Альпы, дзе відавочна змяшаўся з рэтамі. У сярэдзіне 1 тысячагоддзя да н. э. частку зямель венетаў захапілі кельты. Венеты выступалі саюзнікамі рымлян у войнах з кельтамі і карфагенянамі. У I ст. да н. э. былі канчаткова далучаны да рымскай дзяржавы і пазней раманізаваны. Магчыма, што нашчадкамі венетаў з'яўляюцца фрыулы.

Тапонімы[правіць | правіць зыходнік]

Ад наймення венетаў паходзяць назвы Венета і Венецыя.

Зноскі

  1. Страбон, Кніга 12:III:8, III:25

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]