Возны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пратазы, Апошні Возны трыбунала:
«Нікога. Узышоў на ганак, цісне клямку
Са страхам — пуста, быццам дзе ў заклятым замку.
Іск дастае, чытае ўголас аб'яўленне.»

(Адам Міцкевіч Пан Тадэвуш, Кніга 6, Засьценак).

Возны — судовая асоба ў мясцовых судах ВКЛ. Выконваў функцыі судовага вястуна, пасланца, дазнаўца, судовага выканаўца і прыстава.

Як дазнавец возны сведчыў пабоі, крадзяжы, згвалтаванні і г.д. Яго запісы («рэляцыі») рэгістраваліся ў судовых кнігах, а на судовых паседжаннях ён сведчыў аб убачаным і пачутым. Гэтыя рэляцыі і сведчанні вознага лічыліся важкімі судовымі доказамі. Як судовы прыстаў возны сачыў за парадкам у зале ў час судовага паседжання. За сваю працу атрымліваў узнагароджанне ў памеры, вызначаным законам.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]