Вольга Мікалаеўна Гулазян

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вольга Мікалаеўна Гулазян
арм.: Գուլազյան Օլգա Նիկողայոսի
Дата нараджэння: 27 снежня 1885 (8 студзеня 1886)(1886-01-08)
Месца нараджэння: Тыфліс, Расійская імперыя
Дата смерці: 27 мая 1970(1970-05-27) (84 гады)
Месца смерці: Ерэван, Армянская ССР, СССР
Грамадзянства: Flag of Russia.svg Расійская імперыяСцяг СССР СССР
Прафесія:
Гады актыўнасці: 19001963
Тэатр: Армянскі тэатр імя Сундукяна
Узнагароды:
Ордэн Леніна Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
Народны артыст Армянскай ССР — 1935 Заслужаны артыст Армянскай ССР — 1929 Сталінская прэмія — 1952 Дзяржаўная прэмія Армянскай ССР — 1967
IMDb: ID 0347668

Вольга Мікалаеўна Гулазян (арм.: Գուլազյան Օլգա Նիկողայոսի; 27 снежня 1885 [8 студзеня 1886] — 27 мая 1970) — выбітная армянская савецкая актрыса тэатра і кіно. Шаблон:Народная артыстка (1935). Лаўрэат Сталінскай прэміі трэцяй ступені (1952).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вольга Гулазян нарадзілася 27 снежня 1885 (8 студзеня 1886) года ў Тыфлісе. Скончыла прыходскую школу раёна Харпухі ў Тыфлісе. Сцэнічную дзейнасць пачала ў 15 гадоў. У 1900 годзе яна сыграла ролю Нато ў п'есе Габрыэла Сундукяна «Яшчэ адна ахвяра», атрымаўшы заахвочанне аўтара. Прафесійную дзейнасць пачатку ў 1901 годзе ў Тбіліскім драматычным тэатры ім. Петроса Адамяна. Брала ўдзел у спектаклях у Народным доме Зубалава[1], у Араксійскім тэатры і ў аўдыторыі Аўджаляна. Гастралявала ў Баку, у Новым Нахічэване, у Маскве, у Санкт-Пецярбурге, у Ерэване, у Гюмры, у Шушы. Самабытнае мастацтва Гулазян сфармавалася ў выніку супольнай працы з вялікімі армянскімі акцёрамі: А. Абелянам, Сірануйш, Г. Петрасянам, А. Майсуран. Яна адна з прадстаўнікоў старога акцёрскага пакалення, датычных да заснавання армянскага савецкага тэатра. У 1926 годзе Гулазян пераехала ў Ерэван. З таго ж года актрыса Дзяржаўнага акадэмічнага тэатра імя Габрыэла Сундукяна. Яна згуляла больш 300 роляў у класічных і сучасных спектаклях драматургаў Еўропы, Расіі і Арменіі.

З 1935 года Шаблон:Народная артыстка. У 1945 годзе апублікавала кнігу «Ўспаміны» — добрую крыніцу па гісторыі армянскага тэатра. У 1952 годзе стала лаўрэатам Сталінскай прэміі трэцяй ступені ў вобласці літаратуры і мастацтва. Была абрана дэпутатам Вярхоўнага Савета Армянскай ССР IV склікання. Мастацтва Гулазян адрознівалі лёгкасць, вытанчанасць выканання, музычнасць гаворкі, мяккая, шчырая манера ігры, яркі нацыянальны каларыт. Вольга Мікалаеўна сканала 27 мая 1970 года ў Ерэване[2]. Пахавана на Тахмахскіх могілках.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

Муж — Гулазян Давыд Іосіфавіч — акцёр Ерэванскага Акадэмічнага Тэатра ім. Сундукяна, народны артыст Армянскай ССР.

Узнагароды і званні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]