Вольга (княгіня кіеўская)
Выгляд
(Пасля перасылкі з Вольга (княгіня Кіеўская))
| Вольга | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| стар.-сканд.: Helga[1][2][…] | |||||||
| Вольга (у цэнтры ў чырвоным адзенні) ў Царградзе. Мініяцюра з «Гісторыі візантыйскіх імператараў» Іаана Скіліцы, XII-XIII ст. | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Ігар Рурыкавіч | ||||||
| Пераемнік | Святаслаў Ігаравіч | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
каля 890[3] |
||||||
| Смерць |
11 ліпеня 969[4][5][…] |
||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Род | Рурыкавічы | ||||||
| Муж | Ігар Рурыкавіч | ||||||
| Дзеці | Святаслаў Ігаравіч | ||||||
| Веравызнанне | славянскае язычніцтва і хрысціянства | ||||||
Вольга, у хрышчэнні Алена (аг.-усх.-слав.: Ольга; пачатак X ст. — 11 ліпеня 969) — княгіня кіеўская. Уладарыла Руссю пасля гібелі мужа — князя кіеўскага Ігара Рурыкавіча, як рэгентка сына з 945 да прыкладна 960 года.
У 946 годзе жорстка адпомсціла драўлянам за забойства мужа, аднак вызначыла нормы даніны, час і месцы (пагосты) яе збору.
Першай з уладароў Русі прыняла хрысціянства (у 957 годзе ў Канстанцінопалі), да агульнага хрышчэння Русі. Сын Ігара і Вольгі — Святаслаў Ігаравіч (князь кіеўскі ў 960—972). Першая на Русі святая.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ http://starling.rinet.ru/cgi-bin/response.cgi?root=%2Fusr%2Flocal%2Fshare%2Fstarling%2Fmorpho&basename=morpho\vasmer\vasmer&first=1&text_word=Ольга&method_word=beginning&ww_word=on&ic_word=on&sort=word&encoding=utf-rus
- ↑ https://archive.org/details/derursprungdesr00borngoog/page/n88/mode/2up
- ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #119331209 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 20 верасня 2016.
- ↑ Е. К. Ольга св. // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1897. — Т. XXIа. — С. 910–911.
- ↑ Ольга // Русский биографический словарь / под ред. А. А. Половцов — СПб.: 1905. — Т. 12. — С. 241–243.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мінск: БелЭн, 1997. — Т. 4. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.