Вялікае Тока

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вялікае Тока
Озеро Большое Токо.jpg
Каардынаты: 56°02′50″ пн. ш. 130°52′35″ у. д.HGЯO
Краіна Flag of Russia.svg Расія
Рэгіён Якуція
Вышыня над узроўнем мора 903[1] м
Даўжыня 15 км
Шырыня 7,7 (7,5[2]) км
Плошча 82,6 (85,2[2]) км²
Аб'ём 3,47[1] км³
Найбольшая глыбіня каля 80[1] м
Сярэдняя глыбіня 42[1] м
Тып мінералізацыі прэснае
Плошча вадазбору 919 км²
Упадаюць Утук
Выцякаюць Мулам
Вялікае Тока (Расія)
Вялікае Тока
Вялікае Тока
Вялікае Тока (Якуція)
Вялікае Тока
Вялікае Тока

Вялікае То́ка (руск.: Большое То́ко[3]) — возера ў Азіяцкай частцы Расіі, у Нерунгрынскім раёне Рэспублікі Саха (Якуція), на мяжы з Хабараўскім краем, у басейне ракі Алгама (басейн Алдана і Лены).

Вялікае Тока знаходзіцца на Алданскім нагор’і, у паўднёвай частцы Такінскай тэктанічнай упадзіны на вышыні 903[1] м над узроўнем мора, за 450 км ад горада Нерунгры. З’яўляецца самым буйным возерам у межах Станавога хрыбта і самым глыбокім на тэрыторыі Якуціі. Плошча паверхні возера 82,6[3][4] (85,2[2]) км². Даўжыня 15 км, найбольшая шырыня 7,7 (7,5[2]) км. Сярэдняя глыбіня 42[1], найбольшая каля 80 м. Аб’ём вады ў возеры 3,47[1] км³. Плошча вадазбору 919 км².

Катлавіна возера авальнай формы і мае тэктанічна-ледавіковае паходжанне. Берагавая лінія слаба звілістая, маецца некалькі заліваў. Берагі пакатыя. Вадой возера жывіцца за кошт атмасферных ападкаў і паверхневага сцёку. Вада возера вызначаецца малой мінералізацыяй і вялікай празрыстасцю. Замярзае возера ў кастрычніку, лёд трымаецца да чэрвеня[1]. За 3 км у напрамку на поўдзень знаходзіцца возера Малое Тока, звязанае з Вялікім Тока пратокай і ракой Утук[1]. У возера ўпадае рака Утук, у паўночна-ўсходняй частцы выцякае рака Мулам (левы прыток ракі Ідзюм).

У возеры водзяцца таймень, лянок, харыус, сіг-пыж’ян, арктычны галец, плотка, ялец, акунь, шчупак[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Измайлова А. В. Большое Токо // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»(руск.) 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Большое Токо — самое глубокое озеро в Якутии и самое крупное на Становом хребте // Дирекция биологических ресурсов и особо охраняемых природных территорий Министерства охраны природы Республики Саха (Якутия)(руск.) 
  3. 3,0 3,1 Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 68. — 538 с. — 100 000 экз.(руск.) 
  4. Озеро Бол. Токо // Государственный водный реестр РФ(руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 68. — 538 с. — 100 000 экз.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]